ยความตกตะลึง ซูหยางพยายามที่จ

พี

“ฉันยังอยู่ที่นี่ เธอไม่

ยางอยู่หลายครั้ง เธอร้องไห้แ

นเซินอุ้มซูเนี่ยนออกไปอย่างเร่งรีบ

หยางไ

ใจของเธอพลันมีความ

นี่ยนเนี่ยน พอดีเลยจะได้ให

ซูหยางมื

ขาดวิ่น จากนั้นก็ถูกพาตัวไปยังคลังเลือ

กไป เขามองเธอด้

็นอะไรร้ายแรง เอาเลือดออกไปเตรียมไว้ก่อน ป้องกัน

กการเสียเลือดมาก แม้แต

หันกลับมามองอีกครั้ง ซูหยางพิงอยู่บนโต๊ะ

ันใดนั้นเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น การเค

าสมาไปให้ บอกเนี่ยนเน

อ จึงไม่ได้เร่งให้เธอออกไป กว่าซูหยางจะฟ

ศัพท์ออกมาเรียกรก แต่ทันใดนั้นภาพตรงหน้าเธอทุกอย่าง

อข้างหนึ่งมาจับแขนของซูหย

กฝ่ายเป็นคุณหมอที่ตรวจส

าง อาการป่วยของคุณไม่ค่อยดีนัก คุณ

ริมฝีปาก ไ

งมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ที่เธอ

เรียกรถ คุณจะไปไ

ยจริงๆ จึงไม่ได้ปฏ

่างโซเซ โชคดีที่คุณหมอช่ว

รตรวจอีกครั้ง อ

ไม่ได้พูดออกมา ซูหยางเพียง

บ้าน ทั่วทั้

ห้องในความมืด แต่จู่ๆ

่มาส่งคุณ

ูหยาง ทำไมคุณถึงได้เลยแบบนี้？ คุณขาดผู้ชายไม่ได้เลยหรื

นด้วยความเหลือเ

ินเซินก็ยิ่งโกรธ “ผมเห็น

อยจากพื้น “ผู้ชายคนไหนก็ไ

กลืนคำพูดลงไป เขาลากเธอ

งเลือก จึงกัด

งจนเลือด

าไปแล้

เขาจับคอเสื้อเธอแล้วผล

ัก หล่นลงไปจ

ออกมาจากตัวเธอ ไหลลงมาตามต

ดมิดนั้น เขาเห็นซูหยางนั่งอยู

เผลอคิดจะลงไป แต่ประตูห้องนอนใหญ่ดันเปิด

ำไมยังไม่นอนอีก พรุ่งนี้มีปร

จากนั้นก็หันหลั

้านที่เงียบสงัด เธอร้องไห้ทั

ุดท้ายกับโลกใบนี้ ก