กี่ยวอะไ

้นจะหยิบผลตรวจการตั้งครรภ์ แต่เซ

มณ์ว่า “คุณเซี่ยอย่าเพิ่งใจร้อนไปหน่อยเลย ในเมื่อคุณก็รู้ว่าน

ดิมของความอ่อนแอและไร้ที่พึ่งอย่างเมื

อกมา ก็มีเพียงเฟิงจี้หานเท่านั้

ร้อารมณ์ มองเธออย่างเฉยชา แล้ว

ฉันอยู่เสมอ ตอนนั้นที่ฉันเลือกไปต่างประเทศ ไม่ใช่เพ

าสู้อีกล่ะ？” แววตาของเซี่ยอวี๋อ

าะจี้หานไม่ได้รักคุณเลย อยู่กับคุณ เขาก็

น่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว ในหัวก็เผลอฉายภาพใ

วามสุขจริงๆ เพราะไม่ว่าเซี่ยอวี๋อันจะพยายามนึกย้อนกลับไปแค่ไห

ยงยามที่แรงปรารถนาขับเคลื่อนร่างกายเท่านั้

ากปากของคนนอก มันกลับกลายเป็นมีด

ร้งทำเป็นว่าไม่

ม่ยอมตกลง” เซี่ยอวี๋อันพูดต่อด้วยสีหน้าคงเดิม “ในเมื่อคุณเป็นห่วงเขาขนาดนี้ ง

ะล้มป่วย เขาถูกบังคับให้ต้องแต่งงานกับคุณไม่ใช่เหรอ ต่อให้คุณจะ

ูดจบ สีหน้าของเซี่ยอ

สีหน้าที่เพิ่งสงบนิ่งของเธอเมื่อ

ของเธอก็ยังสามารถรับมือได้อย่างสงบนิ่ง แต่พอ

านแย่แล้ว เกรงว่าเซี่ยอวี๋อันจะถูกรังแกอยู

ายปีแล้ว และเมื่อคุณปู่เฟิงเสนอให้เธอเป็

ยินดีเต็มหัวใจ ทั้งที่รู้ดีว่า

กลับเอาไปพูดกับเซี่ยชูหราน แถมยังบอกอ

นี้ได้อย

เจ็บแปลบ ความโกรธเคล้าความ

ธอกลับกลายเป็นภาระความรับผิดชอบของ

ธอ ก่อนที่มุมปากจะยกขึ้นเป็น

างเล่าให้เธอฟังอยู่แล้ว แต่เธอมักจ

ข้าลึกๆ ก่อนเอ่ยขึ้นว่า “คุณก็แค่ต้องการฟังคำมั่

น่นอน เมื่อไหร่ที่คุณกับจี้หานจบกันอย่า

จของเฟิงจี้หานมีคุณอยู่ แต่กลับต้องมากดดันฉัน แบบนี้ดู