ข้าไปในห้องรับรองผู้โดยสารเฟิร์สคลาสในสภาพจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว หน้าจอโท

่าดีไหม ถามว่าเขาซื้อสร้อยเพชรให้ผู้หญิ

ะไม่ได้ชอบเธอแล้ว แต่มู่ซิ

ปลายไม่ถูก ประตูห้องรับร

แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง ใครจะไปคิดล่ะว่าเสียงฝีเท้าจะค่อ

ือใหญ่ ๆ ของใครคนหนึ่งวางลงบนต้นคอระหงของเธออย่างถือว

นะ มารบกวนเวลาที่คุณคุยกับค

อุ่นจัดจรดลงมา ร่างกายของมู

่มของเสิ่นเจียสวี่ เธอก็รู้สึกเ

ี่นี่ได้ยั

ัปตัน ทั้งเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบกริบ ทั้งเนคไทที่ถูกผูกอย่าง

ี้เองเธอถึงนึกขึ้นได้ว่า ไอ้ผู้ชา

ันไม่เลิกแบบนี้นะ…… ไปท

ะเนื้อต้อ

ณ แต่เสิ่นเจียสวี่เพียงแค่ออกแรงกระชากเบา

็ยิ่งทวีความเจ็บขึ้นกว่าเดิมซะอีก พอถูกดึงลงไปกระแทกบนต้นขา

่คือสนามบิน！ คุณกำ

เอาไว้ ขอบตาของเธอแดงก่ำไปหมด “คุณเ

ระตุกมุมปากพูดด้วยรอยยิ้มว่

กำลังเล่นสนุกกับของเล่นไม่มีผิด “เดี๋ยวนี้หัดด่าผมแล้วงั้นเห

า เธอก็รับรู้ได้ว่ามือข้างนั้นถูกวางแหมะลงบนขาของตัวเอง แ

เห็นกัน แต่เสียงประกาศในสนามบิน เสียงพูดคุยจอแจของผู้

คุณกำลังลวนลามฉันชัด ๆ

บ เธอพยายามขัดขืนอย่างสุดชีวิต แต่กลับถูกเ

ี้ เรียกคนมามุงดูกันเยอะ ๆ คง

ูงขึ้นเรื่อย ๆ “ผมไม่ถือหรอกนะ ติดตรงที่ไม่รู้เนี่ยสิว่าคุณยินดีจะดังด้วยวิธีนี

บ้าไปแล

ทำได้เพียงขัดขืนอย่างไร้ทางสู้อยู่บนตัวเขาเท่านั้น “คุณเลิกบ้าสักทีได้ไหม ให้

ระพวกนั้น ผม

้ผมสนใจแค่ว่า อีกตั้งสองชั่วโมงกว่าไฟล์ทของคุณจะออ

รียดขึ้นมาทันที “คุณรู้ได

ก “เพราะผมคือกัปตันไฟล์ทของคุณยังไงล่ะ พอดีผมไปเ

เบา “ผู้โดยสารเฟิร์สคลาสเพียงคนเดี

…

ี่ย ทำไมต้องส่งไอ้เจ้ากรรมนายเว

ุณ！ ฉันแค่ต้องการให้คุณอ

เธอพูดด้วยน้ำเสียงเจือความสะอื้นว่า “คุณช่วยปล่อยฉันไปไม่ไ

่หมั้นของลูกพี

แล้วก็พูดด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมด้วยมนต์สะกดว่า “เห็น ๆ

ณได้เหมือนกัน เผลอ ๆ จะให้ได้มากกว่าและด

บเผลอนึกย้อนไปถึงตอนที่อยู่ในอ้อมกอดเขา ร่างกายของ

จียสวี่ก็ไม่ได้ผิดอะไร ทายาทที่ท่า

ันธ์เป็นการทำไปเพื่อบริษัท

ไปในคอเสื้อ ทำให้เธอเผลอก

ะออกมาจากลำคอ ก่อนจะล็อกท้าย

อ้าปากกัดเขาแบบเต็มแรง “ไอ้สาร

ามสัมพันธ์อะไรกับคุณทั้งนั้น！ สิ่งเดียวที่ฉ