างเปล่าไปชั่วขณะ และเธอสัมผั

้องม

ให้เธอเหนื่อยล้า และเธอลืมไปเลยว่า

นใจหย่ากับลู่เป่ยหลินด้วย

วขมวดคิ้วอีกครั้ง “เจ้าวางแผนจ

าจึงให้ความสำคัญกับสายเลือด หากลู่

ขาไป เขาเป็นพ่อของเด็กและมีสิทธิ์ที่จะรู้” “ถ้าเขาต้

“ยกเลิกเหรอ？“ คุณเต็มใจ

นและใจดีมาก เป็นคนที่ไม่กล้าแม้แต่จะเหยียบมด

ิงยิ้ม ดวงตาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “ในเมื่อเราต้องหย่ากัน

ามแตกต่างด้านสถานะ ฐานะ และอำนาจระหว่างเธอกับลู่เป

น์อะไรหากน้องชายของเธอ Dongyang ที่กำ

่องนี้ด้วยตัวเอง ฉันจะไม่พยายามโน้มน้า

ช่วยตงหยางเรียนจนจบมหาวิทยาลัย” ดวงตาของเ

อาจเป็นการตัดสินใจที่ยากลำบาก แต่เมื่

นฐานะแพทย์ แม้จะเหนื่อยและมีอะไรให้ทำมากมา

์ทไทม์ช่วงสุดสัปดาห์เพื่อหาเงินเรียนต่อ พอเขาเรียนจบ ได้งานทำ แล

ยังสด

ได้ช่วยคุณ” ถังจัวจ้องมองเหอซื่อช

” เฮ่อซื่อชิงกล

ือแล้วพูดว่า “เสร็จแล้ว

ขึ้น และถังจัวก็คว้ามั

ำลังท

ป็นใคร ลู่เป่ยหลินก็คว้าคอ

อ ลุกจากเตียงแล้วผลักลู่เป่ยหลินอย่างแรง “ทำไมเธอถึงตีฉัน ทั้งที่ไม

ปวด ใบหน้าซีดเผือดด้วยความโกรธ “ท่านประธานล

ย็นชา： “เหอซื่อชิง เรายังไม่ได้หย่ากันเ

อชิงตัวสั่นด้วยความโกรธ “

ไปที่ถังจัว “เขาอยู่ใกล้คุณมากเมื่อกี้นี้

ะยกมือขึ้นให้เขาเห็น： “น้ำเกลือเพิ่

กมาจากหลังมือของเธอ หยดลงมาตามนิ้ว