ต่างแวะมาเดินเล่นกันหลังเลิกเรียนอย่างคับคั่ง พวกเธอตรงไปยังโซนร้านอาหารที่มี

ที่หน้าร้านปิ้งย่างอาหารญี่ปุ

เปิดร้านเครื่องเพชรให้กับเพื่อนด้วยสีหน้าเรียบเฉย โดยมีชายอีกคนและเลขาของ

้างสรรพสินค้าลงพื้นที่มาด้วยตัวเองแบบนี้ หญิงสาวที่มาเ

” มาร์วินเอ่ยถา

ะเรื่องแค่นี้เขาให้ลูกน้องจัดการเองก็ได้ แต่ยังไงมันก็ไม่ใช่เพื่อน

ตรงนี้” จัสติน เพื่อนของมาร์ว

้วเดี๋ยวให้เลขากูติดต่อไป”

มาร์วิน

่องงานก็จ

อื

รื่องสนุกๆ

ร์วินขมวดคิ้

ันกูจะจัดปาร์ตี้ส่วนตัวที่คฤหาสน์..มึงมาให้ได้นะ กูจัดตั

เดี๋ยว

เคเพ

ธุระต่อ” มาร์วินสอ

อกลั

้าๆ จัสตินมองไปเห็นหญิงสาวหน้าหวานน่ารัก เขาจึงจ้อง

ึ้นพร้อมกับสะกิดเพ

อะ

ม่ใช่เหรอวะ กูเห็นมึ

งเขาชี้ให้ดู เขาพบกับร่างเล็กที่คุ้นเคยกำลังเดิน

นนี้เสมอเวลาที่มีคนเอ่ยถามถึงเด็กสาวที

รมก็แสดงว่ามึงไม่หวงน้องใช

ว้ก่อนเลยว่าพ่อแม่กูหว

กูก็ต้องเข้าทางผ

เธอผ่านๆ ในรูปครอบครัวของตระกูลวอล์กเกอร์ แต่วันนี้พอได้มาเห

าจะเดินหนีไปทางอื่นแต่ทว่าเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาเสียก

O

ื่อที่โทรเข้ามา มาร

ไงครั

เมื่อไหร่จ

ที่ห้า

ปห้าง พาน้อง

คร

ก็รีบกลับ

คร

าเสร็จ ชายหนุ่มถอนหายใจออกเล็กน้อยก่

ะเดินไปไหนก็ไม่บอก” จัสตินร้องตะโก

็นว่าเสื้อที่เธอใส่มันไม่ใช่เสื้อของเธอและมันก็ไซส์ใหญ่เกินมาตรฐา

ับบ้

ึงร่างแบบบางของพราวมุกกับเพ

พราวมุกเอ่ยด้ว

มือขึ้นไหว้พี่ชายของ

ึ่งครั้งก่อนจะตวัดสายตาไปม

ด้หรือยัง

ระหม่าทุกครั้งเวลาที่อยู่

้วย จะกลับได้ยัง ฉัน

ะ..

พวกเขาพอดี จัสตินยิ้มกว้างให้พรา

รับ” จัสต

สองสาวยกมือไหว้ชายหนุ่ม

ินนะ เป็นเพื่

พื่อนหนูชื่อนินิว” เสียงหวาน

ัวจริงสวยกว่าใ

บคุณ

ขัดจังหวะพวกเขาเอาไว้เสียก่อน เขา

พราวมุกเอ่ยด้วย

เพื่อนเบาๆ วันนี้พวกเธอก็

รับฉันแล้วเหมือนกันแหละ” นินิวยกโทร

รุ่งนี้นะจ๊ะ” พราวมุกส่ง

ายบา

ใหม่” มาร์วินหันไปเอ

บกันดีๆ นะครับน้องพราวมุก” จัสต

ัสดี

านิ่งเรียบไม่สามารถคาดเดาอารมณ์ได้ ส่วนพราวมุกก็กึ่งเดินกึ่งว

ดำเงาสนิท บอดี้การ์ดตัวใหญ่ที่ยืนประจำอยู่ที่รถหรูเมื่อเห็น

งของรถคันสีดำเงา จากนั้นพราวม

ุกมาตั้งแต่วันแรกที่เธอเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์ของตระกูลวอล์กเกอร์ มันทำให้พราวมุกกล

นแล้ว” เสียงทุ้มทรงพลังเอ่ยถามโดยที่ใบหน้าหล่อเหลา

ะ” พราวมุกหันขวับมามอง

น่ใ

ชื่ออยู่ดีค่ะ” เพราะที่ผ่านมาไม่ว่า

หันมาสบสายตากับร่างบาง นัยน์ตาคมกริบดุดันและ

เถียงนะคะ มุกแค่พูดใ

หึ

วินมองเสื้อใหญ่โครงสีดำนั่นด้วยแววตาที่ไม่มีใครสามารถคาดเดาได้แต่เขาก็ไม่ไ

ด้วยท่าทางสบายๆ และหันกลั