าใจแบบแจ่มแจ้งว่าสองคนนี้แอบมีควา

่งมณฑลซึ่งซึ่งมีเกียรติยศสูง ได้แต่งเข้าจวนโหวและกลาย

ผลเก่า ๆ ที่เกิดจากการรบอย่างทันท่วงที นา

าอนาถถึงเพียงนี้ แต่ซูหลิง

้นกลายเป็นฝันร้ายที่ไม่อาจล

ั่งให้คนรับใช้ลากนางที่หายใจรวยร

ว ก็จะไม่มีใครล่วงรู้ความลับที่ข้าสวมรอยเ

างทิ้งเสีย จากนั้นก็โยนนางทิ้งไปในทุ่งห

ิมะสีขาวโพลนอันกว้างใหญ่ เกล็ดหิมะที่ดูเหมื

ลางลงเรื่อย ๆ เลือดอุ่น ๆ ก็ไหลทะลักออกมาจนเปลี

ต่อไปในภายภาคหน้าเมื่อถึงคราแต่งงานเกรงว่าจะหาคู่ได้ยาก ความดีความชอบทางการทหารที่เจ้าได้รับมาในครั้งนี้ สู้เจ้ายกให้นางไปเส

งนางกลับมาจากห้วงแห่งความ

ของฉินเจิ

วามเกลียดชังที่ฝังรากลึกเอาไว้ในส่วนลึกของดวงตา แ

ห็นแก่ส่วนรวมของตระกูลซู！” ทันใดนั้นบิดามารดาต่างก็พ

เอาไว้อย่างสนิทสนม แล้วก็พูดเสียงหวานราวกับน้ำผึ้งว่า “ขอบคุณพี่หญิงมากเลยนะเจ้าคะ

ายตาที่อ่อนโยนของเขากลับเอาแต่จับจ้องไปที่ซู

นความเย้ยหยันอันบางเบาท

เพื่อจะเอาคุณงามความดีทางทหารน

ือง อยากจะช่วงชิงการแต่งงานเข้าไปในจวนโหว

่อร์จะได้รับความมั่งคั่งและเกียรติ

น่นอน เพียงแต่ครั้งนี้ นางจะมิมีวันกตัญญูอย่างไม่ลืมหูลืมตาเหมือนชาติที่แล้วที่พอพ่อแม่มาร้องไห้อ้อนวอนไม่กี