ที่เธอจะขยับตัวได้ ความรู้สึกเหนียวเหนอะหนะน่าขยะแขยงก็ห

มือขอ

นในห้องส่วนตัวกลับสู่โ

องเสิ่นซื่อเหนียนเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม เขากำมือของหวางจิ่

ิดรูปของหวางจิ่ว และแม้กระทั่งรู

ระธานเซิน...“ ฉันผิดไปแล้ว…… “ฉันไม่ได้

รอีก？ เสิ่นซิเนียนพูดด้วยน้ำเสียงที่สง

โกนด้วยความเจ็บปวด “ฉันไม่ต้องการ…” ไม่มีอารมณ์…… ฉ

ย่างรังเกียจ “คราวนี้แค่มือ

ลังโยนขยะ จากนั้นเช็ดมือของเขาอย่างสง่างามด้วยกระด

ัว สิ่งที่เธอเพิ่งเห็

ม่รู้ว่าเขาเองก็มีด้านที่โหดร้ายเช่นนี้เช่นกัน และค

าเขาเป็นคนแบบไหน แต่เมื่อเธอมองไป ภาพซ้อนก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่

ปที่เจียงหนิง แต่ก่อนที่เขาจะได้รับคำตอบ เธ

้องยกผู้หญิงในอ้อมแขนขึ้นที่เอวและว

ู้ว่าจะต้องติดต่อใครเพื่อให้ไปรับเธอ ดังนั้นเ

เป็นย่านที่อยู่อาศัยหรูหราในเ

วกับถูกรบกวนจากการนอนหลับ เจียงหนิงขยับเข้าไปใกล้ช

ันวาวของผู้หญิงในอ้อมแขนของเขา และความร้อนทั้งห

านปลาย เขาจึงรีบไปที่ห้องนอน

สิ่นซื่อเหนียน ยิ่งได้กลิ่นมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งกระสับกระส่ายอย่

ทำอะไรบางอย่าง เขาจึงคิดว่าควรรีบอาบน้ำให้เร็วที่สุด ใครจะไปรู้ว่าเจียงหนิงที่ก

จและเสียหลักล้ม

หนิงและกลิ่นหอมอันเข้มข้นของไวน์ที่ลอยออกมาจากริมฝีปากที่เผยอ

ทำไมมันถึงดูคล้าย

ต่โชคดีที่จิตใจยังคงแจ่มใส เขาร

วันต

มา เธอรู้สึกตัวแล้ว แต

ี่ไม่คุ้นเคย เธอก็รู้ส

นหนูอยู่ในตัวเดินออกมาจากห้องน้ำและมอง

เธอเคยมีความสัมพันธ์แบบวันไนท

ฉินซิเนี่ยนก็รู้สึกขบขันและล้อเลียนเธอว่า

มื่อวาน สมบูรณ์ทุกอย่าง เธอถอนหายใจด้วยความโล่งอก ก่อนจะตอบกลับอย่างหงุ

ำคอ “เมื่อคืนเราไม่มีอะไรเกิดขึ้น หมายความว่ายังไง” ไม่ใช่ว่า

้ายและพูดด้วยฟันที่กัดแน่นว่า “นั่นเป็น

ิ่งทุกอย่างที่เกิ

เซิน ขอบคุณสำหรับเรื่องเมื่อคืนนะคะ ฉันแค่รู้สึ

ะรู้สึกว่าคำพูดของเจียงหนิงด

ากเตียง ขอบคุณเสิ่นซื่อเหนียนอ

ยกริมฝีปากขึ

งต่างๆ จะน่าสน

วันจ

ะไรเกิดขึ้น และยังคงส่งกาแฟแล

เจียงหนิงวางกาแฟของเธอลง เปิดตารางงานบ

ันอยู่ ประตูกระจกของส

ียนและเจียงห

หราและแต่งหน้าอย่างวิจิตรบรรจงเดินเข้

ี่นี้ได้อย่างไร？ เสิ่นซิ