วหลัวก็ยืนอยู่หน้าหน้าต่างบานใ

ก้มลงถามด้วยเสียงแหบพร่าที่ข้างหู

ห้ฉันให้อภัย

างของเธออย่างตั้งใจด้วยดวงตาสีเ

วลั่