องเอลิน

้ว พวกเขาแต่งหน้า ปั้นผม และจับฉันยัดลงในชุดราตรีแบรนด์หรู พวกเขากำลังสร้างภาพลักษณ์ที่สมบู

จริง มันเป็นแววตาที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้ใจฉันสั่น แต่ตอนนี้มันกลับทำให

พวกเขาปรบมือเมื่อเราเดินเข้าไป ใบหน้าของพวกเขาพร่ามัวไปด้วยความอิจฉาและความเคารพ

นเกลียด มันเป็นอีกหนึ่งสัญญาณของความไม่ใส่ใจของเขา ของการที่เขาลืมฉันไปโดยสิ

ภาพเพิ่งจะเงียบลง

ง จูงมือลีโอ ลูกชายของเธอ เธอปล่อยมือเขา

าเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา จากนั้นเขาก็หันมา ชี้มาที่ฉั

้าปกคลุมอย่างสมบูรณ์ หนักอึ้งไปด้วยเรื่องอื้อฉาว

“ผมไม่รู้จักเด็กคนนี้” เ

ีโอ ลูกรัก เราไม่ควรมาที่นี่นะ” เธอกระซิบ แต่ดวงตาของเธอเมื่อสบกับฉ

พ่อ!” เขาชี้ไปที่ข้อมือของฉัน สร้อยข้อมือหนังที่ฉันเคยให้อเล็กซานเดอร์

อย่างในตัวฉัน มันคือการดูหมิ่นตำแหน

ขาลุกเป็นไฟด้วยความโกรธเกรี้ยว ราวกับว่านี่เป็นความ

กฉันอย

กอย่างจัง ความเจ็บปวดระเบิดขึ้นหลังดวงตา ฉ

งคุกเข่าลง ความสนใจทั้งหมดของเขาอยู่ที่ลีโอ

กสมรสของเขา เขาเลือกเมียน้อยตระกูลวรโชติของเขา เขาทอดทิ

ออกไป เธอเหลือบมองกลับมา ชัยชนะอันร้ายกาจและบริสุทธิ์ใ

ฉัน ฉันก้มลงมอง คราบสีเข้มเริ่มแผ่ขยา

ียงของตระกูลต้องมัวหมอง ความเจ็บปวดในท้องของฉันรุนแรงขึ้น เป

ะฉันก็ล้มลงไปกองกับพ