เกร็งขึ้นเมื่อได

เขาหายไป ถูกแทนที่ด้

ยักพเยิดไปที่เคาน์เตอร์ แล้วหัน

ใหม่ของมันคือคำดูถูก เธอพับมันอย

องนอนของเลียมก็ด

้วก็เสียงของซาร

คว้านความทรงจำของมายา:

ใสในกรุงเทพฯ เมื่อความรักของพวกเขารู้สึกกว

อาวุธทำร้ายความใกล้ชิดของพวกเ

เธอที่ปลายอีกด้านของเพนต์เฮาส์ มันให้ค

ียงแคบๆ จ้

นที่หายใจไปพร้อมกับเมือง ไม่ใช่ต่อต้านมัน เธอจำส่วนโค้งของหลังคาท

อกมา ร้อนและเงียบงั

งแกร่งขึ้น เธอจะทน เธอจะหาจังหวะของเธอ แล้ว

ซาร่า จิรวรรณ

หม่ ผู้หญิงคนอ

เธอเสิร์ฟอาหารเช้าให้ซาร่าที่ระเบียง ปฏิบัติกับเธอเหมือนรา

ซึ่งคลุมเครืออยู่แล

เลียมจัดงานปาร์ตี้

งข้อตกลงใหม่ของวิริดา สตรัคเจอ

ภักดีของเธอ เขามอบสร้อยข้อมือเพชรเทนนิสใ

เธอใส่ – "เหมือนพนักงาน" – เดินฝ่าฝูงชน

นะ รู้ไหม คนท

ญิงฝ่ายประชาสัมพันธ์คนน

า แต่มายายังคงรักษ

ประตูฝรั่งเศสท

ม มายา?" เสียงของซาร

้องคุยกันหรอก ซาร่า เธอไม

า "ฉันรักเลียมมาหลายปีแล้ว ตั้งแต่สมัยเรียน เธอมีเขา แล้วเธ

หมือนผี เขาแทบไม่กินไม่นอน ว

ด้สัมผัสมันจากระยะไกล ไม่ม

องเธอแข็งแกร่งขึ้น "ฉันช่วยเขาสร้างขึ้นม

ไปครู

ใกล้ เสียงของเธอเบาลงเป

ระดูกเพื่อช่วยชีวิต... ฉันคือคนที่เข้ากันได้ ฉันคือคนที่บริจาค เขาไม่รู้ว่าเป็น

งความทุกข์ทรมานของเขาที่เธอไม่เคยรู้ เป็นความลับที่ซาร่าใช้เป็นอาวุธ ความทรงจำที่เลือนลางของเธอเกี

ฝีปาก "ตอนนี้เขาเป็นของฉันแล้ว มายา เขา

จริงของฉัน วันเกิดฉันสัปดาห์หน้า และฉันต้องการเลียม

จ้องมองความหิวก

ยาก็พยักหน้าช้าๆ "ได้เ

่ากว้างขึ้น แ

นทันที "เธอต้องทำให้แน่ใจว่าเขาลืมเธอไปเลย

นตัวเอง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความเจ็บปวดที่ดูเหมือนละคร จากนั้น ด้วยการเคลื่อนไหวที่รุน

ุกดังก้องในความเงีย