องเร

ปหรือไม่ ย้ายไปก็ดี จะได้ไม่ต้

งียบอยู่แถวหลั

่นๆ!” นักเรียนชายคนหนึ่งยื่นแก้

ข้าไปหนึ่งอึก สายตามองไปที่โต๊ะ