เทา ส่งสัญญาณให้คนใช้ไปพาคนมา เจียงเหวินเหวิ

ั่นไหว

พี่สาวฉันนิสัยไม่ค่อยดี เดี๋ยวคุณ...” “ออกไปจากที่นี่!” ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ หลู่จิงเฉิ

ละพาเธอออกไปจากบ้าน แม้เจียง กั๋วเทาจะไม่พ

ยงวานถูกคน

องเธอที่มีรอ

“ใครทำ?” ใครกล้าทำร้ายคนของเขา ต้องก

้ยังดีอยู่เลย “รู้ว่า

เ

จรปิด เห็นเจียงเหวินเหวิน

เหวินจะทำเรื่องแบบนี้ได้ “หลู่จิงเฉิน นี

ีกครั้ง เสิ่น ชุยหยุนอยากช่วย แต่ถูกบอดี้การ์ดกันไว้ได้แค่มองด้ว

ตบหน้าเธอจนหน้าบวม

ที่สลบอยู่บนพื้นด้วยสายตาส

ึกว่าเขาไม่น่ากลัวเหมือนที่เล่าลือ เธอเม้มปาก กล้าพูดว่า “

้าเธอ...” เจียง กั๋วเท

เจียง กั๋วเทาชะงักมือทันที ยิ้มแย้มอธิบาย “หลู่จิงเฉินอย่าเพิ่งฟังเธอพูดไร้สาระ...” หลู

ง กั๋วเทาก็อึ้ง รีบคุกเข่าขอร้องหลู่จิงเฉิน “หลู่จิงเฉิน! อย่าทำเลยหลู่จิงเฉิน...” เสียงดังเกินไป! หลู่จิงเฉินขมวดคิ้ว บอดี้การ์ดร

คันล้อมโรลส์ร

ตา เจียงวานถึ

้นสำเร็จแล้ว! หลู่จิงเฉินมองเธอที่มีท่าทางดีใจ ถอนสา

ียงวานยืนหน้ากระจก ขมวดคิ

มอบอกว่าไม่มีอะไร ทายาไม่กี่วันก็หาย

ปร่างสูงใหญ่เ

จ เขามองกระจกเห็นแผลบนหน้าเธอ “เกิดอะไรขึ้น?” เขาขมวดคิ้วถามทั้งที่รู้ “เอ่อ...หกล้มเองค่ะ” เจียงวานก้มตาหลบ พูดโกหกแบบเงอะงะ “หกล้มเอง?” “ค่ะ” หลู่จิงเฉินไม่ถามต่อ มองแ

้าเธอ เขากลับมี

ดคิ้วเ

ลกๆ นี้ลงไปในใ