ด้เอง เธอจะโทร

” ซูลี่สูดจมูก

ว ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จู่

ท์ลงบนพื้น ไม่อย่างนั้นก็อ

องเขาทำให้เธอรู้สึกน้อยใจขึ้

่ก็สามารถคาดเดาได้ว่าผู้ช

...” ซูลี่เร

้อ.

ด้ยินเสียงนี้ สา

กหมดหวังแล้วนั้น ปร

่นอนอยู่บนพื้นด้วยใบหน้

เห็นถึงผิวที่ขาวผ่อง ท่อนล่างถูกปกคลุมเอาไว

ทางที่น่าเวทน

อนนี้ของเธอจะต้องด

นแบบนี้เหมือนกัน แ

ดนี้ เธอเองก็รู้สึกอับอายเหมื

ได้โกหก ซูลี่ค้ำพื้น คิดที่จะยกเอวขึ้นมา

ึมลงเล็กน้อย ก้มตัวลง ใช้ส

า พยายามระงับความรู้สึกแปลประหลาดเอาไว้ในใจ อุ้มเธอออ

ของเขา เธอดึงผ้าห่มขึ้นมาปกปิ

ึกอับอายขน

ปล้มในห้องน้ำของเขา

ชคดีคือไม่ได้ถอ

ก รู้สึกอับอายจ

รศัพท์ออกมาโทรออ

์เก่า... ไม่

นก็ชำเลืองมองผู้หญิงที่ด

งตัวเองด้วยเสื้อผ้าที่ยุ่งเหยิ

้ สร้างเรื่

วป

มอมาให้กับเธอ จึงค่อย ๆ ดึงผ้าห่มออก ส่งเสียงอู

นยืนนิ่งไม

...” ซู่หลี่กัดริมฝีปากของเธอ “ฉันเป็นภ

ุบ

ิบชุดลำลองของผู้หญิงออกมาจ

่ในห้องน้ำ ข้างในมีข้าวของเครื่องใช้สำหรับอาบน้ำครบ

ตรียมเอาไว้

นแขนเปลี่ยนเสื้อ แต่กาง

ยกไม่ขึ้น เปลี

ไปหาโม่สิงห

ากสายตาคู่นั้น ใบหน้าของเขาเคร่งขรึ

ูลี่ไม่ได้เสแสร้ง

ื่องแบบนี้เป็นค

ณเรียกคุณป้

มเตียง ดึงผ้าห่มออกอย่างไม่อ่อนโ