ณะที่ฟ้าใกล้มืดแล้ว เธอข

นเจี

จี๋ยไม

เสี

นโซฟาเดี่ยวด้วยแสงสลัว เธออุทานด้วยควา

ม่นา

้มเธอขึ้นมานั

ุดกี่เพ้าขอ