ก็แผ่ความเยือกเย็นออกมาอย่างรุนแรง ความบ้าคลั่ง

ยออกมาอย่างไม่เชื่อสายตา

กับความฝันที

ะหน้าผากด้วยความกังวล อุณหภูมิที่ร้อนระอุทำให้เธอตกใจกลัว และในวิ

น่ากลัว แต่ร่างกายกลับ

่งเยี่ยนพลันเย็

ง ประตูวิลล

กยังกินไม่เสร็จอีกเหรอ？ รีบไสหัวเข้ามาล้างจานเดี๋

นค่อย ๆ หันกลั

กลับดูกลายเป็นคนละคน เธอสวมเสื้อโค้ทราคาแพง ใส่

นั้น คุณอาก็ถึงกับสะดุ้งเฮือก “เธอ…… ห

หลั่งเยี่ยนก้าวเดินเข้าไปทีละก้าว

จนต้องถอยหลังไปโดยสัญชาตญาณ แต่พอได้สติ เธอก็นึ

ู่บ้านมาตั้งหลายปี เธอรู้ไหมว่าที่บ้านลำบากแค่ไหน？ แต่ฉันก็ไม่เคยให้ยัยนั่นต้องอดอย

น้าที่เย็นชาไม่ต่างจากน้ำแข็งพลันปรากฏอยู่ตรงห

ำลังมองคนตาย “ที่นี่คือบ้านฉัน พวกคุณให้น้องสาวฉันล

ิ่งที่หลินรั่วเหมยกิน มันเป็นของเหลวข้น ๆ

อเบาหวิวราวกับกระดาษ ใบหน้าก็ซูบซีด

่ยนราวกับถูกมีดคมกริ

มราวกับแก้วตาดวงใจ คิดไม่ถ

้วนี่ว่าจะดูแลน้องสาวฉันให้ดี！” ในดวงตาของหลิ

อถึงกับกล้าเรียกชื่อ

แววตาของเธอ หลินชุ่ย

โหดเหี้ยม ดังนั้นในช่วงหลายปีที่เธออยู่ที่นี่ หลินชุ่ยฮวาจึ

หลินหลั่งเยี่ยน

สัยอ่อนโยน หลินชุ่ยฮวาจึงค่อย ๆ ยึดที่นี่

นึ่งหลินหลั่งเยี

ิดตรงไหน？ อึก！” หลินชุ่ยฮวาพูดไม่ทันจบคำ ก็ถูกบีบคออีกครั้งจนห

ห้คนในบ้านเริ่มสังเกตเห็น ลูกพี่

อันใหญ่โตที่ตกแต่งอย่างหรูหรา บนโต๊ะมีอาหารโอชะวาง

อนในบ้านสุนัขและกินอาหารหมู ขอ