คงคึกคักไม่เลว ข้ายังมี

คือหร่วนซินอี้ นางกล่าวด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนอย่างยิ่ง “สำน

นึ่ง ไปจนถึงยอดฝีมือผู้เร้นกาย ทั่วแผ่นดินต้

ว มองบานประตูไม้หงหยางที่ผุผ

ลึกแห่งนี้ มีแต

ือแค่เพียงเศษเสี้

ดินทั้งสี่สิบ

หายของลูกพรรค ย่อมค้าขายในราคาต้นทุน และเพื่อชื่อเสียงอันเกรียงไกร ทั้งโรงเตี้ยมและร้านอาหารของพวกเรา

ดูแลควบคุมกิจการ ทีละอย่างทีละอย่าง นึก

วชีวิตก็ไม่มีทา

ท้าน “ยังเหลือม้วนคัมภีร์เคลื่อนพลอยู่ใช่หรือไม่ พวกเจ้าพาคนที่พอใช้งานได้ในฝ่ายเรือ

คุณหนูผู้อ่อนแอ สะ

ิงซูหลีเมิ่ง เห็นทีคงต้องใช้ฐานะคุณหน

มอยู่แล้ว ทว่าสมาชิกพรรคพวกนี้เ

้มาก ต้องสั่ง

นหมิงเป่าที่เจ้ากำลังเปิด เห็น

ะดับหนึ่ง ที่สามารถเลื่อนระดับเป็นเมืองระดับสองได้ เป็นเพราะฝั่งหนึ่งติดนค

ๆของฮูหยินผู้เฒ่าจวนซีหยวนโหว เขามีหน้ามีตาพอ

้ประสูติกาลกะทันหัน ตั้งแต่เมื่อสิบสี่ปีก่อนจวบจนถึงปัจจ

นือเป็นเขตต้องห้าม ซึ่งเป็นเขตแดนของ

กฝนผู้มั่งคั่งร่ำรวย มีเพียงท

หยวนโหวอย่าง ‘ซูหลีอิ๋น’ ทุกสองเดือน นางจะมีโอ

ก็เป็นวันค

นวยความสะดวกคุณหนูสามตามปกติ ทว่ารั้งรอครึ่ง

็ไม่เคยอิดออด วันพบฮูหยินซื่อจื่อนางไม่เคยล่าช้าสักครั้ง!” สาวใช้ร่างอว

ม่โผล่ศีรษะมาสักที น

เชียวหนา เม็ดเงินย่อมไม่ใช่น้อยๆ กลับต้องมาเสียเวลากับเด็กไม่

กราดแฝงความเย่อหยิ่ง นางนับว่ามีใบหน้างดงามพอสมควร และยังเป็นสาวใช้คนโปรดของเจ้าเมือง แต

ิบสี่ปีแล้ว ยังฝึกฝนไม่พ

สิบสี่ ยังสามารถฝึกฝนถ

อจื่อจวนซีหยวนโหว ไม่สิ...ยังมีฐานะอื

ะโด

้ ราวกับไข่มุกบนอุ้งมือ เจ้าคิดใช้ความกล้าใดไปบุกรุกกันเล่า” สาวใช้ร่างอวบนามว่

อกหวาเฟย คิดกลั่นแกล้งสาว

กมา สถานการณ์ในตอนนี้ไม่ค่อยปกติเท่าใดนัก คุณหนูคนอ่อนแอ

เชวี่ยถงถงเอ่ยถาม เมื่อเห

ตารูปผลซิ่งใสกระจ่างเปี่ยมชีวิตชีวากวาดไปทั่วบริเวณ กล่าวน้ำเสียงอ่อน

พู่หยกรูปหงส์สีแดงฉานให้ผู้เป็นนาย หากวิเคราะห์ให้ละเอียด จะเห็