ียงอินน้ำตาก็ไ

พี่

นมองด้วยสา

ข้าไป ปลอบใจเ

นคว้าข้อมือของเธอไว้ “เธอเจ

ความว

องไห้พิงลง

่งลงตาม มองด

ง เธอเ