วย “พี่ชายชาง พี่กับเวิ่นเสีย

งสุหยูด้วย

อ ไม่สามารถพูดออกมาได

วี่คนเดียว เขามองไปที่โต๊ะประชุมด้วยสายตาลึกซึ้ง ทัน