ย ๆ แล้วโน้มตัวลงพ

ข้ารู้จักเลยล่ะ เอาอย่างนี้ข้าเรี

ๆ "เสี่ยวเป่า แปลว่าเจ้าตัวน

ย ใบหน้ากลมๆ แดงเรื่อขึ้นอย่างเห็นได้

ย่างนั้น เสี่ยวเป่า เจ้าจะโผล่มาคุยกับข้าได้ โด

่อนพยักหน้าหงึก "ได้ขอรับ! ข้าถูกตั้งค่าให้สามารถโต้ตอ

ามันจะสมบูรณ์แบบหรือไม่ ช่วงที่แผ่นดินไหว เซิร์ฟเว

พวกเราย้อนเวลามานับพันปี ข้าเองก็ไม่แน่ใจว่า

นมือหมายจะลูบศีรษะเขาแ

ันนั่นล่ะ เราจะค่อยๆ เรียนรู้การใ

…

วันที่ทหารจุดไว้รอบหมู่บ้านโชยมาทั้งคืน อู่หลิงเยว่ค่อยๆ ย่องออกจากที่พักของตนเองใ

าสุดแสนจะธรรมดาที่สุดจากในห้างสรรพสินค้ายัดใส่

่ำ ท่านยายหุยเป็นคนในหมู่บ้านหานเฉิงแต่เดิม แต่เพราะเหลือตัวคนเดียว เรือนพักของนางจึ

ุยกับอีกกระโจมที่มีสตรีและลูกน้อยสองคน แล้

้อวดใครให้เป็นภัยแก่ตัวเป็นแน่ ส่วนพวกเขาจะสงสัยหรือไม่นั่นไม่ใช่เรื่องที

…

นมาแอบสังเกตพฤติกรรมของคนที่ได้ขนม

หนึ่งก่อนจะกลับเข้าไปในกระโจมเงียบๆ ส่วนสตรีแซ่ซุนวัยราวยี่สิบปลายๆ พาบุตรชายหญิง

กำลังสวดมนต์ภาวนาอะไรอยู่ แต่นางมั่นใจแล้วว่าพวกเขาฉลาดพอที่จ

าวออกมาจากกระโจม อู่หลิงเ

เจ้า..หลับสบายดีหรือไม่?”

ได้รับเสบียงอาหารหรือไม่ หรืออยากจะถามนางว่านางหิวหรือไม่ แต่ส

ัว ต่อให้ดูเหมือนว่าจะเห็นแก่ตัวไปสักนิด ก็ยังดีกว

ป่าท้ายหมู่บ้านเพื่อช่วยเก็บฟืนและหาของป่าเท่าที่ทำได้ ส่วนพวกบุ

ะเดินตามหลังกลุ่มคนอีกหลายค

การณ์ของหมู่บ้านหานเฉิงจาก

ต่หลังจากที่ทุกพื้นที่ถูกโจมตี หมู่บ้านหานเฉิงที่ค่อนข้างห่างไ

อดเข้ามารวมกลุ่มกันอยู่ในหมู่บ้าน นานวันเข้าจำนวนคนก็มากขึ้น เวลานี้มีทหารมาตั้งมั่นอยู

ษตรมากนัก อาศัยเพียงจับสัตว์และหาของป่ามาเลี้ยงชีพกันอย่างง่ายๆ การเพิ่มจำน

รวมทั้งยังมีข่าวว่าศัตรูเทยาพิษลงในน้ำไว้ด้วยจึงไม่มีผู้ใดกล้าใช้น้ำ

่วงแรกๆ ก็มีการแย่งชิงอาหาร ที่พัก และทำร้ายกันเองอยู่ไม

ี้คือแม่ทัพเซี่ย ไป๋เยี่ยนหรูไม่เคยเห็นเขา

งให้แข็งแรง ช่วยกันขุดหลุมสร้างแนวรบคุ้มกันหมู่บ้าน เก็บฟืน

เป็นชาวบ้านที่เดินทางมาจากที่อื่น และมักจะฉวยโอกาสตอนท