เรือนนี้ผีไม่หลอก

! อย่

้างหูราวกับฟ้าผ่า ทำให้อู่หลิงเยว

ง ความเย็นเยียบกัดกินผิวหนังของหญิงสาว มือของนางแตะลงไปบนพื้นอย่

ิงปริศนาอีกคนแว่วมาจากทิศทางหน

สบถ คำสั่งที่ฟังไม่รู้เรื่องประปรายอยู่รอบตัว ร่างของนางยังค

ึบเหนือศีรษะ ลำแสงจาง ๆ ส่องลอดกิ่งใบลงมาก

ช่ไหม?" เสียงของนางแหบพร

โกนอย่างตื่นตระหน

ล้ว! วิ่ง!

งจำว่านางกำลังหนีตายอยู่ในอาคารสูงที่กำลังถล่มลงมาจากเหตุการณ์แผ่นด

้อนกลับ เสียงหอบหายใจของตัวเองดังอยู่ข้างหู ขณะที่ฝ่าเท้ากระแทกพื้นจ

เต็มไปด้วยผู้คนที่วิ่งสวนกันไปมา บางคนกรีดร้อง บางคนร้องไห้ บ้างก็อุ้

ื่องบ้าอะ

กคน คนเหล่านั้นสวมเสื้อผ้าแปลกตา เก่า ยับ แ

นแน่…” นางตะโกนอ

ุ่งผ่านหูอู่หลิงเยว่ไปอย่า

ึ

ๆ ร่างหนึ่งล้มลงห่างจากนางเพียงไม่กี่ก้าว เลือดเปรอะพื้นดินแดงฉ

แข็งค้างนิ่งอยู่ตรงนั

าแท้ๆ แต่ไม่มีใคร

รงหน้าเมื่อครู่จะทำให้นางขาสั่นจนแทบก้าวต่อไปไม่

ิ่งต่อไปทั้งๆ ที่ส

ไม่ตาย

กซากตึกถล่มใต้

ล็ก เสียงกรีดร้อง และกลิ่นเลือด นางจำได้แม่นว่ามีแผ่นดินไหว นางติดอยู

ยังหายใจอยู่? นางเ

ัวนางหลุดออกมาจากกองปูนที่

รหยุดพัก เสียงฝีเท้าดังกลบหูจนเหมือนโลกทั้งใบกำลังไล่ล่าตั

ุดกลางทาง!” เสียงตะโกน

หม้อยู่ไกล ๆ มีควันดำลอยคลุ้งไปทั่วปลายฟ้า ในหม

้น บางคนล้ม บางคนถูกเหยียบย่ำ แต่ย

บเหมือนกลืนเอาทรายเข้าไปในหลอดลม นา

างไม่ได้กำลังวิ่งหนีจากเหตุการณ์ตึกถล่ม และไม

และเสียงโลหะกระทบกันเบา ๆ คล้าย

งไปยังแขนของตนเองก็เพิ่งจะรู้ว่าเสื้อยืดและกางเกงยีนส์ที่เคยใส่ได้ห

อะไรกัน! ฉันกำล

ง หัวใจเต้นกระหน่ำเ

๊ะ

างลาดชันที่เต็มไปด้วยหินแหลม นางร้องออกมาเบา ๆ ขณะที่ฝ่

กในอ้อมแขน มีเพียงชายชราคนหนึ่งที่ร้องเตือ

กม

็ไม่ทันได้เห็นว่าพวกมันคือใคร แต่มันต้องเ

รั้งแม้ขาจะยังเจ็บ น้ำหนักตัวที่โถมไปข้างหน้าเหมือนจะไม

กชะงักงัน มันไม่ใช่เสียงกิ่งไม้ แ

๊ะ

ลึกซึ่งถูกปกคลุมด้วยใบไม้แห้งอย่างแนบเนียน เสียงของโลกเบื้องบนเงีย

อยล้า ความตกใจ และความกลัวกลับพานางดิ่งเข้าสู

…

าในจมูกทันทีที่อู่หลิงเยว่รู้สึกตัว

ถึงอย่างนั้นนางก็ดีใจที่ตนเองยังมีความร

ังไม่

การยืนยันกับตัวเองว่าไม่ใช่แค่จิตวิญญาณที่ล่องลอย เมื่อแ

ร์ยามค่ำคืนก็ส่องสว่างเพียงพอให้น

ที่ในหลุมก็ไม่ได้กว้างนัก ลักษณะคดเคี้ยวของโพรงนี้ทำให้

วก็ไปวิ่งอยู่ในป่า แล้วตอนนี้ก็มาติดอยู่ใต้ด

านจนต้องกัดฟันเงียบ ๆ หัวเข่าซ้ายเจ็บจี๊ดทุกครั้งที่ขยับ ข้อม

ที่มองไม่เห็น อกยังขยับขึ้นลงตามแรงหายใจ หัว

่าจะเป็นทางหนีไ

บ ทั้งลึก และทั้งมืดมองแทบไม่เห็นปลายทาง มีเพียงรอ

ครามเลย..." อู่หลิงเยว่พึมพำ