ะสา

ียญจากกระเป๋าโยนลงไปข้างเท้าของจ้

เยว่ที่เพิ่งมีพลังเต็มเปี่ยมเมื่อครู่ กล

อเกลียดฉัน คิดว่าฉันทำ

แม้ว่าเธอจะผลักฉันลงบันไ

นึ่งแล้ว ยังจะทำให้ขาฉันอีก

ตาไหลพรากเหมือนกลัวว่า ซวีเหย

้าเร็วยิ่งก

าตู้ซิงจือยืนอยู่ข้างหล

นไร้ความห

รธ แล้วเดินไปตรวจขาซ้า

ียนอยา

้วพันด้วยผ้าพันแผลหลายชั้นจนแน่

โกรธและผิดหวั

ว แต่ไม่คิดว่าเธอจะร้ายกว่าเดิม

ิงจือเย็นชาเ

มา ฉันจะให้บ้าน ให้เงินเธอ เพื่อให้ชีวิตหลังจากนี้ไม่ต้องกังวล

ฉันพูดผิดไปเมื่อครู่ ซวีเหยียนไม่ได้ตั้งใจ เธอต้องการพยุงฉันไปที่โซฟ

ับความผิด ดูเหมือนรู้สึกผิดมาก

เธอแกล้งล้มล

ยียนย

่

งน่

ึม พูดกับซวีเหยียนด้วยน้ำเสียงส

้ซิงจือเหมือน

ไม่พูดอะไร เดินไปห

ในอ้อมแขนของตู้ซิงจื

ธอจะทำ

ถามด้วยเ

ากลั

่ขอโทษเธออีก ตู้ซิงจือค

งโค้งเหมือนพระจันทร์เสี้ยว ริ

าวเ

ยงอ่อนโยน ขณะเดียวกัน มือหนึ่งกำหมัด

งดัง

๊า

้วจับน่องที่ถูกตีจนหัก

อร้องไห้ไ

้น แล้วยกมือแส

นแค่ทำตามที่เธอพูด ทำให้ข้อกล่าวหาที่เธ