แล้ว วันนี้ดึกมากแล้ว หนูรีบไปนอนเถอะ

หญิงสาวลุกไปกอดบิดาแล้วหอมแ

ูกสาวกำมะลอที่รักเสมือนแก้วตาดวงใจ.. ยิ้มก

……

าง

ิดแม่น้ำหยางจ

้มกังวานกล่าวปิดท้ายคำรายงานอย่าง

ส่แว่นกันแดดสีดำเข้มแม้ในยามวิกาล ยื่นมือที่สวมถุงมือสีเดียวกับชุดรับรูปภาพมาดู

นั้นมาถึงต้องขัดขวางให้ถึงที่สุ

ับนา

้แล้ว

หน้าอก แม้ไม่ได้เห็นแววตา แต่การกัดริมฝีปากนั่นก็บอกได้ดีว่า

ไม่เ

รดอย่าฝืนเกิน

่เป็นไรไงล่ะ

ยอมจากไปอย่างไม่เต็มใจ ไม่เข้

.....

ผ่านไป ป

่น ที่อุตส่

ีไม่มาส่งสิแปลก” กล่าวอย่างร่าเริง แต่น้ำเ

้เพื่อนที่สนิทด้วยที่สุดต้องเสียน้ำตา การกลับบ้านเกิดที่จีนครั้งนี้เธออา

่ได้ แบบนี้คงติดต่อกันยากแน่ ๆ

ใช้วิธีนี้ติดต่อกันนะ” เธอไม่ส่งหรอก เธอจะต้องตัดสัมพันธ์แค่เพียงเท่านี้ แม้จ

ลืมส่งมานะเหม่ยลี่

ีส

ไรให้ช่วยอีกไห

าทิตย์ที่แล้ว ที่เหลือก็เตรียมเก็บใส่กระเป

ตียไปไ

มาเซ้งร้านต่อน่ะ กำลังคุย

ม่กวนดีกว่า ฉันมีสอบตอนบ่ายด้วย ไ

ขอฉันกอดแก

็กอดกันแน่นโดยไม่มีคำพูดใด ๆ หลุ

ก่อนนะ

่ตะโกนอวยพรไล่หลัง โบกมือหย็อย ๆ พร้อมร

มาจอดเทียบด้านหน้าทำให้ต้องหันไปมอง เพราะคิดว่าเป็นลูก

ทักทาย “ลี่นึกว่าพี่ขาวเ

อด้วยสายตาเศร้าหมองอย่างไม่ปิดบัง “พี่ได้ยิน

อยากจะกลับไป

็นต้องกลับไ

่อที่โน่นอยู่แล้

ันมากนัก พี่ขอแวะไปหาลี่ที่นั่นบ่อย ๆ ได

กว่าจ้ะ

ิดจะให้โอกาสพี่สักหน่อยเหรอ” แม

็กแล้ว” ในเมื่อเขาเปิดเผยความในใจ เธอก็ไม่ปิดบังเรื่องของตัวเองเช่นกัน

ลำบากใจนั้นทำให้ขาวสะท้าน

ะเจ็บที่หัวใจแต่ก็กล่าวลาด้วยสีหน้าปั้นย

จักกัน เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันมาตลอด” เหม่ย