อครู่ ยังมิทันคลี่คลาย เสียงฝีเท้

ขัดจังหวะ…

ผ่วหวานประดุจสายน้ำหลั่งริน

ยหันกลับไป ยอบกายล

้วยพระองค์เอง หม่อม

จิ้ง