ลงจิ่นอวิ๋น หลานรัก ภายในอันสงบเงียบ แสงแดดยามบ่ายอ่อนๆ ส่องลอดผ่านหน้าต่างไม

โต๊ะ มองมารดาที่กำลังคัดแย

” เสียงใสนั