ต่แรกแล้วว่า คุณชายของแคว้นเป่ยเหลียงผู้นี้มักจะชอบไปเที่ยวเตร่ที่ซ่องโ

่อยู่ข้างหลัง จากนั้นก็ยัดไก

นธไมตรี จวนกั๋วกงของพวกเราก็ไม่สามารถที่จะละเลยท่านได้ รบกวนองค์หญิงเซิ่งถังรอเรียกอยู่

บ นางก็พาคนเดินจากไป

างทั้งโกรธทั้งเป็นกังวลใจมาก เห็นได้ชัดเลยว

้งไม่ได้แสดงอารมณ์ใดๆ ออกมา

านี้ในชาติที่แล้วมาก่อน ตอนนี้นางจึง

้งจึงไม่เคยต่อต้านอันใดเลย เพราะนางกลัวว่าคนในจวนนี้จะรังแกน้องสาวของนาง

่เคยคิดเลยด้วยซ้ำว่า คำ

แก่ในมือไปให้จิ่นหานและ

ลอดรับคำสั่ง แล้วก็หิ้วปีกไก

า “ข้าจำได้ว่า ระหว่างทางที่มาที่นี่ พวกเราท

ีดำคู่นั้นของคุณหนูตัวเอง นางมักจะรู้สึกอยู่เส

แต่คนในครอบครัวของนางถูกตัดหัวไปแล้ว ซูเฉิงอิ้งผู้เป็นพี่สาวของนางก็มักจะเก็บตัวมาโดยตลอด ไม่ว่าจะทำอะไรมักจะก้

ราะหากเป็นเช่นนี้นางจะได้ไม่ต้องลงมือเอง คนของจวนกั

นำสินสมรสติดตัวเข้าไปกร

หนึ่งดังมาจากในห้อ

เจินเดินเข้ามาและพูดขึ้น ลึกๆ ในใจนางอยากจะให้

พยักหน้าลง จากนั้นก็หันหลังและเดินไปยังห้องโถงใหญ่ข้างหน้า แผ่นหลังยืดตรง หน้าเชิดขึ้

มไปด้วยผู้คนที่น

รู้สึกไม่คุ้นหน้

่งขึ้น ผมดกดำราวกับน้ำหมึก ผิวขาวดุจหิมะของนาง เปรียบเสมือนดอกเบญจมาศในฤดูใบไม้ร่วงที่ถูกปกคลุมไปด้วยน้ำค้างแข็ง แล้วก็ดูสงบนิ่งราวกับต้นสนในหุบเขา

มือนของซูเฉิงอิ้งมาก่อน ตอนนั้นคนของจวนกั๋วกงคิดว่าทางเซิ่งถังแต่งเติมทำให้รูปลักษณ์ของซูเฉิงอิ้งสวยงา

ม่แพ้กัน แต่ดูเหมือนว่านางจะ