ไม่มีท

นแรก วันนี้เธอเลิกเรียนเย็นมากทำให้ไม่มีเวลากลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้

ขาก็หายออกไปจากโต๊ะแถมไม่ได้สั่งเครื่องดื่ม แต่ก็ด

จ้างจ้ะ” แนนเดินเข้ามาจ่า

ับเงินมาจากมือเจ้

เสิร์ฟคนอื่น ๆ ทยอยกลับกันหมดแล้ว มีก็แต่เจ้าขาท

รงใจ” เจ้าขาเอ่ยปฏิเ

กลับด้วยกันนี่แหละเจ้เห

ค่ะ ขอบ

เดินจูงมือของเธอออกทางหลั

ของหมู่บ้านที่เจ้าขาพักอาศัยอยู่ หมู่บ้านที่อยู่ใจกลางเมืองแ

าบ้านค่ะ เจ้แนนส่งแค่นี้ก็พอ” เธอบอกเหตุผ

ห้เจ้พาแวะมันด

บคุณมากนะคะแค่นี้

้ก็อยู่แถวนี้พอดี” เธอต

สดีค่ะ” เธอเปิดประตูลงจากรถหลั

วกซื้อชื่อดังที่ตั้งห่างจากปาก

ันนี้เธอไม่รีบเข้าบ้านเหมือนทุกครั้งที่เลิกงานเพร

ัดไก่แล้วกัน” เมื่อตัดสินใจมือเล็กเอื้อมไปหยิบกล่องข้าวผัดไก่มาถือไว้ หมุนตัวเดินไปยังต

้านาทีเจ้าขาก็มาถึงหน้าบ้านของตัวเอง คนตัวเล็กมองสำรวจซ้ายขวาอย่างระแวดระวังตัวก่อนจะเปิดประตูรั้วและรีบลงกลอนล็

วันต่

! ป

แสนสบายถึงกับสะดุ้งโหยงร่างกายตอบสนองเสียงที่ดังเข้ามากระแทกหูไ

ดวงตากลมเบิกโพลงโตด้วยความ

อการกระทำโจ่งครึ่ม ทำให้ชาวบ้านต่างพากันออกมามุ่งดู ทว่าบางคนก็รีบปิดบ้านหนี เพราะชาวบ้านต่างรู้จักผู้ชา

ไปหามึงเอง!” เสียงชายฉกรรจ์ตะคอกด

งมาถึงวันที่เจ้าหนี้จะมาทวงหนี้เธอถึงบ้าน ที่ผ่านม

ธออีกครั้ง เจ้าขายืนสั่นเกร็ง

งบ้านทันที เกรงใจชาวบ้านแถวนี้อีกอย่างถ้าไ

กลัว” เธอยกมือขึ้นไหว้เพื่อขอความประนีประนอมชายฉกรรจ์ให้ใจเย็นลงซึ

าขา กว่าจะลงมา” ชายฉกรรจ์เ

ี่ ๆ มีอะไรหรือเปล่าจ๊ะ?” เธอรว

ี ๆ มึงไม่รู้หรอว่าวันน

เสียงหลง ดวงหน้าจิ้มลิ้ม

้บอกหรอว่าต้องคืนเงินต้

้ะ….” เธอตอบ

ตัวมึงไปแลก เด็ก ๆ แบบมึงเสี่ย

นชุดนอนแทบขาด คิดหาทางออกให้ไวที่สุ

ดอกเบี้ยที่ค้าง

้เวลาฉันกี่เดือนจะหาไปคืน ฉันไม่รู้จริง ๆ

้ถ้าไม่ได้กูจะมายึดบ้านหลังนี้รวมถึงตังมึงด้วยเตรียมตัว

บคำไปก่อนเพื่อให้ปัญหาวันนี้มันจบลงได้ด้ว

้มลิ้มจนมาถึงต้นคอ เจ้าขาสั่นเกร็งรู้สึกขยะแขยงในเวลาเดียวกัน “ถือว่ารอดตัวไปน

ินหันกลับเข้าบ้านท่ามกลางสายตาของชาวบ้

ึงขมับสีหน้าเคร่งเครียด เงินสามล้านห้าจะหาภายในหนึ่งเดือนได้

ดของสายฟ้าก็ลอยเข้ามาในหัว ทางเลือกของเธอตอนนี้มันมีไม่มากนักระหว่างยอมนอนกับคนที่เธอเต็

่แต่คนที่จนตรอกแบบเธอคงเลือกทางนี้ดีที่