มาบนเนื้ออ่อน เลือดสด ๆ ไหลซึมออกมา เธอสั่นไปทั้งตัว คนที่กำลังจะตายเ

ทอยู่เป็นเพื่อนเธอจนดึกดื่น กว่าที่ทั้งสองจะลงมาจากตึกคณะ ฝนก็กระหน่ำลงมาแล้ว พงษ์พัทรีบวิ่งไ

มีสอบด้วยถ้าเสื้อไม่แห้งจะสอบยังไง' เธอพยายามจะดันร่มไปที่

แหละขยับมาละอองฝนแบบนี้อ่ะร้

้อมกับส่ายหน้า ไม่ว่าสิริรัตน์จะทำอะไรก็น่ารักเสมอในสายตาเขา เช่นตอนน

น่ะสิ ให้พัทป่วยเองยังดีกว

้ามาจอดที่ริมฟุตบาท เธอหันกลับมาเพื่อจะบอกลาพงษ์พัท แต่ชั่ววินาทีที่เธอเห็นว่าใบหน้าเขาขาวซีด ดวงตา

ห้เขาขึ้นรถมาด้วย แต่ก็ไม่รู้ว่าจะชวนยังไงดี พงษ์พัทย่อม

ีแล้วที่เขาเฝ้ามองเธอ อยู่ข้างเธอ โอบกอดเธอเอาไว้แนบอก เช็ดน้ำตาให้เธอจดเหือดแห้ง สิริรัตน์สูดลมหายใจเข้าลึก เธอตายไม่ได้ เธอจะได้ไปแบบนี้ได้ยังไง ความผิดของเธอชดเชยหมดแล้วหรือ หากวันนี้เ

ิรัตน์เงยหน้าขึ้นมอง ใบหน้าร้อนรนของพีรยาปรากฏขึ้นม

แรกคนตัวเล็กก็ตกใจอยู่เช่นกัน แต่เมื่อเห็นว่าพี่สาวคนนี้ร้องไ

แล้วพี่ฝน แพทจะจัดการพี่พัทให้เ

อรู้แค่เพียงว่า สิริรัตน์ทิ้งพี่ชายเธอเพื่อไปแต่งงานกับคนอื่น แต่แล้วทำไมถึงกลับมาหาพี่ชายเธอ เหตุผลจริง ๆ เธอก็ไม่รู้สักนิด เรื่องราวลึก ๆ แล้วก็คงมีเพียงเขาสองคนที่รู้ แต

อกไปนานแ

ัททำงานเถอะ พัทเพิ่งจะสร้างตัว เขาจะต้องประสบความสำเร็จ" ดูเอาเถอะตัวเองย่ำ

ไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่

ี่อยู่บนลำคออย่างชัดเจน เด็กสาวก็แทบจะกรีดร้องออกมา ถึงแม้แผลนั่นจะไม่ลึกมาก แต่ก็เห

ไหลเลย ร่างกายพี่ก็ไม่ค่อยจะดีอยู่แ

ิริรัตน์ไม่รู้ว่า ป่านนี้คุณแม่เธอจะรู้หรือยังว่าเธอไม่ได้ไปอยู่คอนโดที่ท่านเตรียมเอาไว้ให้ เ

ามสุข แต่เธอไม่ได้คิดเลยว่า พงษ์พัทหมดความอดทนกับเธอแล้ว สิริรัตน์ปล่อยให้พีรยาทำแผล ห้ามเลือดให้เธอจนเสร็จ ก่อนท

็ได้" พีรยาเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้

นมา รู้สึกละอายใจเป็นอย่างมาก เธอสร้างปัญหาให้สองคนพี่น้องคู่นี้มาก

ม่ให้ทำอะไรเลย จาน

ึ้นมา เคยนึกอิจฉาพวกคุณหนูบนกองทองเหมือนกัน แต่เมื่อไ

ใบหน้าหวานสลดลงเมื่อพูดไปถึง

เกตสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ เอาเถอะเดี๋ยวเธอค่อยโทรไปเล่าให้พี่ชายเธอฟังก็แล้วกัน ไม่รู้ว่าพี่พัทจะใจแข็งได้มากแค่ไหน แต่เรื่องวันนี้เ