ึงเวลานัดแต่ชายหนุ่มก็ยังไม่ยอมลงจากรถจนกระทั่ง

ู่ไหนแ

นั่งอยู่ตรงไหนเดี

าโต๊ะริมสุดด้

ดลมหายใจเข้าปอดอย่างเต็มที่เพื่อให้กำ

และเดินไปยังโต๊ะด้า

ามึงจะไม่มาแล้ว” เ

าก้มหัวขอโทษสองสาวที่นั่

นั่งก

เรียนโรงเรียนเดียวกับเรานะ แต่อยู่คนละห้อง ค

ณอีฟ ผมชื่อน่านนทีคร

่าน ตอนที่รับงานคุณก็น่าจะ

อีกอย่างถ้าคุณรู้ว่าเป็นเพื่อนคุณก็อาจจะเกรงใจจนไม่กล้าใช้งานพวกเราอย่างเต็มที่” ชายหน

คุณน่านที่ทำบ้า

งตามหน้าที่” น่านนทีตอบกล

ผมว่าเราทานอาหารกันดีกว่าน

่อยๆ หญิงสาวเองก็แอบมองเขาอยู่เหมือนกันเธอไม่คิดมาก่อนเลยว่าคนที่อ

นั้นหญิงสาวก็ไม่ได้ติดต่อเขากลับมาอีกเลย เธอไม่เคยไม่ทราบข่าวคราวของเขา ไม่เคยรู้ว่าเขาทำงานอะไร

่อสมัยเรียนชั้นมัธยมได้เลย แต่ที่จากไปโดยไม่บอกและไม่อธิบายเหตุผลเพราะคิดว่าเวลาผ่านไปจะลืมได

มันก็หวนคืนกลับมา อรณิชาค่อนข้างประหม่าและพูดน้อยกว่า

หรอ” กิ่งกาญจน์หันมาถามเพื่อนที่ทาน

งวันอีฟกินขนมไปเยอะน่ะ

ือของหวานล่ะร้านนี้เขาอร่อยทุกอย

หรอกอีฟอิ่

บแยกออกไปหาคนรักส่วนอรณิชาแล

ั้งนะคะคุณน่

ทผมถ้ามีอะไรรับใช้ก็บอกนะครับ นี่นามบัตรของผม” น่านนท

มีอะไรจะรบกวนน

มาเล

ุณน่านว่าง

ร์ผมว่างทั้งวัน

้อเฟอร์นิเจอร์เข้าบ้านหน่อยได้

ัญหาเหรอ” เขาหัน

ไปซื้อร้านไหน ดูในอินเตอร์เน็ตแล้วก็ไม่ค่อยมั

าก็ได้มีรถรับซื้อของเก่าอยู่หรือถ้าอยากให้มันได้

ี่จะเอาไปใช้ประโยชน์มากกว่า แต่พวกเขาต้องม

ไว้ให้เรียบร้อยตอนสายผมจะให้คนงานมายกออก ส่ว

ลงค

ะไปหาที่บ้าน

ด้

อชายหนุ่มเดินกลับไปแล้วอรณิชาก็

เห็นจะต้องรบก

ดซื้อของไม่ได้มาตรฐานขึ้นมาจะมาเสียใจทีหลัง กิ่งคิดว่าคุณน่านเป็นคนรีโนเวทบ

รบกวนเขาเก

อกแล้วนี่ว่าวั

ฟต้องจ่ายค่าจ

นหรอกอย่างมากอีฟก็แค่เลี้ยงข้าว

็นไรจริง

ได้ ไม่ใช่อเมริกาที่ทุกอย่างเป็นเงินเป็นทองไป

จำเขา

คุยกันหรอก เขาน่าจะเป็นเด็กห้

นกัน” อรณิชาโกหกคำโตเพราะเรื่องที่เธ