้ขับรถพาซูชิงกลับมาถ

ไปสะดุดอยู่ที่สวี่โยวหราน ทำเอา

ำไมเธอถึงได้สวย

ดอย่างเงียบ ๆ แต่ใบหน้าที่สวยงามของเธอยังคงเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มที่ดูละมุนละไมเหมือนเดิม “ในเมื่อได้เจอ

บว่าเธอเป็นภรรยาหลวงที่กำลังจะ

ยวหราน！ เธอใส่เสื้อผ้าแพง ๆ ถึงขนาดนี้เลยเหรอยะ？ เงินที่พี่ช

เพื่อให้ดูจืดชืดกว่าเธอเลย แล้วเซียวหมั

น！ เธอแต่งตัวยั่วยวนขนาดนี้มาให้ใครดูฮะ คิดจะล่อลวงพ

ามเดือดดาล ก่อนจะตั้งท่าเข้าไปทึ้

วันนี้อุตส่าห์มีแขกผู้มีเกียรติมาเยือนทั้

ไม่สนใจเลยแม้แต่นิดเดียว “ฉันจะข

จากนั้นก็โฟกัสไปยังเซียวหมัง “เข้ามาเลย เชิญเธอตามส

่งไปเลย แต่เธอกลับยังคงถลึงตาใส่สวี่

ยความคับข้องใจว่า “พี่ซูชิง พี่สะใ

ใภ้ผู้แสนดี’ เพื่อทำให้สวี

อเด็ดขาดเลย” ซูชิงตามใจเซียวหมัง

นายเซียวไม่อยู่แล้วเหรอ คนนอกอย่างคุณซูถึงได้ม

แข็งค้าง รอยยิ้มของเ

นอื่น ๆ ในตระกูลเซียวในทุก ๆ ด้า

อเราะร้ายได

ก” เซียวหมังหันไปฟ้องเซียวหลิ่นทันทีว่า

สวี่เป็นแค่เด็กกำพร้าคนหนึ่ง บางทีอาจจะเผลอพูดไม่ค

่กำลังแซะว่าเธอไม่มีคนสั่

้นขนาดถูกรังแกแล้วยังจะช่วยพูดแทนคนอื

นั้นก็หันกลับมาตวาดสวี่โยวหรานด้วยความโกรธเคืองว่า “อย่าคิดว่าทำแบบนี้แล้วจะเรียกร้องค