“ผมไม่มีทางเสียใจแน่นอนอยู่แล้ว แต่ในเมื่อคุณได้ค

นเป็นหลานสะใภ้เพียงคนเดียวเท่านั้น ถ้าคุณย่า

ให้สวี่โยวหรานเป็น

ด การแต่งงานตลอดสามปีนี้ ฉันได้ตอบแทนบุญคุณที่ติดค้างย่าเซียวไปหมดแล้ว เซียวหลิ่น คุณรั

า โชคดีที่เธอได้รับการอุปถัมภ์จากย่าเซียวตลอดหลาย

ะจัดงานแต่งงาน เธอจึงยอมมาเป็น

ดูแลเขาอย่างไม่รู้จักเหน็ดไม่รู้จักเหนื่อย ทำหน้าที

่งงานจะต้องดำเนินไปเป็นเวลาสามปี หากในช่วงสามปี

ลาที่เธอจะได

สวี่โยวหรานยิ้มออกมาเล็กน้อยและพูดประชดประชัน

กำลังจะเดินออกไป เธอก็ถูกเซียวห

อยากจะหย่ากับเธอนี่ รถคันนี้เป็นขอ

ียวหมัง รถคันนี้ฉันเป็นคนซื้อ เธอนี่มันไ

อเซียวหลิ่นได้ยินเสี

่า “เฮีย สวี่โยวหรานจะขับร

้ว “โยวหราน เอาร

สวี่โยวหรานปฏิเสธอย่

คุณ！” เซียวหมังเดินต

ก่า ๆ ก็ถูกโยนเข้าไปในรถไปพ

ทึบจนหายใจไม่ออกก็เกิดขึ้น เซียวหมังตกใจกลัวมากจ

ล้วกัน” หลังจากจุดประทัดเสร็จ ส

นบ้านตระกูลเซียวก็ควรที่จะทิ้งเ

วย คงเป็นอ

ปหาเพื่อนสนิทของเธอคนหนึ่งและ

เวณวิลล่า ลั่วเชียนเชียนก็ขับรถร

จอราชินีสวี่ที่ยังมี

ม่ได้เจอเธอมาสามปีเต็มเชียวนะ พอฉันโทร

ปีก่อนงานที่ฉันไปเข้าร่วม สรุปแล้วมั

างเป็นทุกข์ใจว่า “หย่าได้ก็ดีแล้วล่ะ การที่เธอออกมาจากผู้ชายตาบอดคนนั้นน่ะถูกต้องแล้ว