ถิงเซียวกลับมาถึงจิงเฉิง วิลล

กที่ดูไร้ความสามารถเอาแต่นั่งอยู่บนวีลแชร์ ไปยืนอยู่ที่ด้านหน้าของหน้าต่

ียวก็ดังขึ้น เป็นจู้หนานเฟิง

ไม่ได้มีปัญหาอะไร ภูมิหลังขาวสะอาด วันนั้นเพราะเธอ

็รู้ว่านายพิการ อีกทั้งยังถูกคนตระกูลลู่รังเกลียด ดังนั้นเลยตัดห่างปล

พลางพูดออกมาว่า “เฮ้อ ไม่รู้ว่าถ้าเธอรู้ว่าท

หลังจากที่เธอรู้ตัวตนของฉันแล้ว เธอก็หาข้ออ้า

สบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เขาก็เผชิญกับการถูกปฏิเสธ และโดนรังเกียจมานับไม่ถ้วน บวกกับ

ผู้ชายที่ไม่มีอนาคตอย่างเขา ชีวิตนี

ด้ยินคำพูดของเขา จู้หนา

ๆ จะกล้าเปลี่ยนเจ้าบ่าวในงานแต่งงานได้ยังไงกัน สัมผัสที่หกของฉันมันบอกฉันว่า เฉียวซิงเฉินไม่ใช่คนธรรมด

วามตื่นเต้นว่า “ดูแล้วนายน่าจะไม่เชื่อ งั้นเรามาพนันกันไหมล่ะ ฉันพนันว่าอีกไม่นานเฉียวซ

แพ้ล่ะ？” ลู

เยาะ ก่อนจะตอบว่า

ือถือ เขาจึงรีบเปลี่ยนคำพูดอย่างรวดเร็ว “ค่อยว่ากันอีกทีก็แล้วกัน

ิงเฉินจะกลับมา ดังนั้นเขาจึงทำเสียง

พ่อบ้านจากนอกห้องทำงานก็ดังขึ้น “คุณ

วิลล่าตามที่อยู่ที่เขียนไว้ แต่บริเวณโดยรอ

รอยู่เท่านั้น แต่การตกแต่งทั้งหมดยังดูเรียบง่าย ไม่เห

านกับลู่ถิงเซียวแล้ว เธอก็ควรที่จะมีสิทธิ

นบ้านที่ไร้ชีวิตชีวาเช่นนี้ เธ

จากนี้จะจัดการอย่างไรบ้าง ลู่ถิงเ

คร่งขรึม เขาไม่คาดคิดเลยว่าเฉียวซิงเฉินจะ

ณ์ใด ๆ เขาเหลือบมองไปที่กระเป๋าเดินทางใบหนึ่งที่อยู่ด้านหลังเฉียวซิ

เฉินครุ่นคิดอยู่ในใจ แล้วก็อธิบายออกไปเบา ๆ ว่า “ที่นี่ค่อนข้างไกล อีกอย่างฉันก็ไม

ึ่ง แล้วก็หมุนเปลี่ยนทิ

งเซียวไป เธอก็มองวีลแชร์ที่เขานั่งไปด้วย ตอนที่เ

ข้าไปก็เห็นว่าการตกแต่งดูวังเวงมาก สไตล์ขอ

นในห้องนี้เหรอคะ

้าของเฉียวซิงเฉิน แล้วก็พูดขึ้นมาด้วยน้ำ

กตกใจเล็กน้อย เธอมองไปที่ลู่ถิงเซียวและพู

นอนด้วยกัน