ข้าวของระเกะระกะไปหมด จนจำภ

ของที่ยังไม่เสียหายไปเก็บไว้ในซอกเล็ก ๆ

วอย่างไม่อยากจะเชื่อ แล้วก

ไง？ ผมแค่ออกไปแป๊บเดียว คุณถึงกับอา

แล้วออกคำสั่งเธออย่างไร้ซึ่งความเกรงใจใด ๆ “ผมให้เวลาค

างไม่รีบร้อน แล้วเธอก็หันไ

เหรอ หลายครั้งของที่สูญหายไปแล้ว มันก็ไม่สามารถเอากลับมาได้ห

วามรำคาญใจอย่างมาก “คุณต

วามมันใจมาจากไหนถึงได้ถามเธออกมาเช่นนี้ บางทีคน

า มีเอาไว้ให้แค่เยว่เหมิงซิน

ไร้อารมณ์ แต่ละคำที่เธอพูดออกมา

่งานแบบนั้น คุณรู้ไหมว่าตอนนั้นฉันรู้สึกยังไง เฉินหยูเจ๋อ คุณเคยคิดถึงฉันบ้างไหม？

้ที่จะรู้สึกเศร้าขึ้นมา ดวงตาของเธอเริ่มแดงขึ้

ิดขึ้นมาเล็กน้อย แต่พอย้อนคิดดูอีกที

าก็ตั้งหลายครั้ง ซึ่งเขาไม่ได้รู้สึกว่ามันเป็นเรื่อง

ามเข้าใจถึงเจตนาของเขาได้ ครั้งนี้เขาจึงคิดว่าห

ล้ว ใบหน้าที่ดูโกรธเคืองของเขาก็จาง

ดีอยู่ แต่คุณอย่าทำให้เรื่องมันบานปลายแบบนี้สิ

ยวเล็กของเฉียวซิงเฉินไว้ จากนั้นก็พ

าค่อยเลือกวันที่ฤกษ์ดีกว่านี้กันใหม่ก็ได้ ผมสัญญานะว่า ผ

่นนี้ แต่ดวงตาของเขากลับดูไม่ได้จริงจังอะไรเลย แถมท่าทางเขายังดูเหมือนมั่นใ

ขาก็ชอบทำแบบนี้มา

อกาสเขามากเกินไปจริง ๆ ซึ่งมันทำให้เขารู้

ินก็สลัดมือของเฉินหยูเจ๋อออกจ

้องตัวฉัน ฉ

งเฉินอย่างไม่อยากจะเชื่อ เ

๋อ งานแต่งงานมันจบลงแล้ว แล้วฉันก็ไม่ได้คิดจะจัดใหม่แล

ใจขึ้นมา หลังจากที่เขาได้ยินคำพูดของเธอในวินาทีต่อมา

หน้า “ใช่ ฉันจะย

ตลกเรื่องหนึ่ง เขายังคงถามต่ออย่างข

ินเป็นเด็กกำพร้า นอกจากบ้านหล

วียนอยู่รอบตัวเขาตลอด เฉินหยูเจ๋อจึงมั

ยออก ก็เพื่อต้องการบีบบังคั

งจนใจ ตอนที่เขากำลังจะพูดอะ

เยว่เหมิงซินก็

ล้วก็จะออกมาไม่ใช่เหรอคะ？ ทำไมต

เฉียวซิงเฉินยืนอยู่ตรงข้ามกับเฉินหยูเจ๋อ เธอก็แสดงสีหน้า

เหมือนที่นี่จะเป็นเรือนหอของฉันนะ ฉันจำเป็นต้องอธิบายให้เธอฟังด้วย

พูดอย่างอ่อนแอว่า “พอดีฉันไม่ทันระวังโดนมีดผลไม้บาดเข้าน่ะ หยู

นจะเห็นกระเป๋าเดินทางของเฉียวซิงเฉิน

ธ เธอก็อย่าทำจนเป็นเรื่องใหญ่โตแบบนี้เลยนะ หากเธอรู้สึกไม่สบายใจเธอบอกฉัน

ปหาเยว่เหมิงซินอย่างช้า ๆ พลางถามขึ้นมาว่า “เธ

ยูเจ๋อก็อยู่ตรงนี้ด้วย

รและพูดว่า “ก็ใช่น่ะสิ

ส แต่แววตาของเธอก็ดูไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ “ในเมื่อเธออ

วซิงเฉินก็หวดมืออย่างแรง ตบหน้า

พี