แล้วก็นี้เพิ่มอ

้าของปกรณ์ เขามองทอดหนึ่งไปทางเอส เห็นสัญญาณตอบรับก็จัดการสั

บปากจีบคอถามอย่างใส่ใจหลังจ

ได้ยินว่าคุณลุงจัดทริปด้วยนี่ พี่จี๋ล่ะใจเต้

เรื่อง สักพักเห็นว่าคู่สนทนาก้มหน้าลงกับจอคล้า

อมองไปยังอีกทาง ภาวรีมองตามแล้วก็นิ่งอยู่แบ

ารทักทาย พอหันไปทางลัพธวิทย์ ก็ต้อ

อียงหน้าลงฟังอะไรบางอย่างจากพรหมภัสสร เมื่อหญิงสาวเข้ามาถามอะไรเขาสักอย่าง แต่ถึงอย่างนั้นแล้ว สาย

อยลอบมองไปทางภรรยา ก็ไม่เคยจะได้สบตากันเสียที จนความรู้สึกอย่างหนึ่งในใจของลัพธวิทย์ค่อย ๆก่

ปได้แบบง่าย ๆ และที่น่าหงุดหงิดเพิ่มมากขึ้นจากเดิมนั่นคือ โต

อกไปแฮงก์เอาท์กับเพื่อน ๆ ของเธอบ้าง แต่พอเห็นกั

รู้จักภาวรีตั้งแต่เด็ก ๆ

สียทุกด้าน เพียบพร้อมไปหมด บางครั้งเขาก็รู้สึกอิ

มีความสามารถในการรักษาทรัพย์สินเอาไว้ได้ตลอดรอดฝั่ง แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาที่มีเลือดของนักบริ

บัติ เพราะกำลังดิ่งลงเหว เข้าขั้นย่ำแย่นั่นเอง ลัพ

งกรรมการบริหารของเครือเดียวกัน แต่เธอทำงานดี ไม่ได้ใช้อำนาจของพ่อตัวเองเพื่อเข้าทำงานที่นี่ หญ

์รู้สึกพึงพอใจอยู่บ้าง

หลือบไปมองทางภาวรี เห็นเธอกำลังพูดคุยอย่างสนุกสนานกับกลุ่มคนที่มาด้วยกัน ก็เมินห

นเอสแ

าวรีดื่มบ้างเวลาไปกับเพื่อน แต่วันนี้ไม่รู้อะไรดลใจให้เธอริลองดื่มไวน์ หรืออาจเป็นเพราะว่าเธอมองเห็นสามีที่โต๊ะอีกฟากกับผู้หญิงคนหนึ่งท่าทา

บาะด้านหน้ารถ เอสมองที่ภาวรีแต่ปากถา

วรีถึงได้หันมาขอบคุณเจ้าของรถ ค่อยพาตัวเองออกจากรถต

รพี่ เชยไ

าไหว แล้วยกมือไหว้พร้อมดึงประตูรั้วให้ปิดลง เธอยืนส่งรถข

องน้ำ อาเจียนเอาของที่กิน

้อถอดผ้าออกจากตัวแล้วก็ฟุบหน้าร้องไห้กับขอบชักโครก ร้อง

้อตัวของเธอมีชุดนอนสวมทับเอาไว้ แม้ว่าข้างในจะเปลือยเปล่

ง พลางคิดไปว่า ที่นอนอยู่ตรงนี้ได้ เพราะมีคนเข้ามาพาไปอาบน้ำแล้วอุ้มมาที่เตียงอย่างนั้นหรือ