้นยี่สิบกล่องไปส่งให้เพราะมีงานทำบุญบ้านพอดี เจ๊มาลีรู้ข่าวจึงขอร่วมบุญ

ค

มรูปร่างสูงคนหนึ่งจ

ขาดังขึ้น และรีบเข้ามาช่วยเธอเก็บกล่องข

ญ เธอกับเขานิ่งไปชั่วขณะเหมือนเวลาหยุดเดิน ชายหนุ่มร

ลิ้มปากนิดจมูกหน่อย ดูไร้เดียงสา ให้นั่งมองทั้งวันคงไ

ที่ยวตลาดน้ำสักคน ถ้าสาวน้อยสาวใหญ่ได้เห็นคงหลงกันให้วุ

รกที่ทำให้ต่างฝ่ายต

้มที่มุมปากเพราะเธอประหม่าจนทำตัวไม่ถูก มือไม้ก็ไม่รู้ว่

ารช่วยถือขนมไปส่

ยนอก เขาก็ดูเป็นคนนิสัยดีมีน้ำใจ ไม่น่ามีพิษภัยอะไร แต่กว่าจะถ

ค่ะ ฉันต้องไปส่งขนมท

งตาคมกริบของเขาฉายแววแห่งความมุ่งมั่นว่าสามารถเดินไปพร้

ได้ค

ตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยมีแฟนหรือใกล้ชิดกับผู้ชายแปลกหน้าซึ่งเป็นครั้งแร

ลูกสาวเจ้าของตลาดน้ำประหม่าเขาจนเกร็งไปห

พี่ชื่อปัณ แล้วน้องชื่ออะไรค

ปัณมาเที่ยวที่นี

เกี่ยวกับการท่องเที่ยววิถีช

ไม่มีผิด บ้านเรือนของชาวบ้านหรือพ่อค้าแม่ค้าต่างดูสะอาดสะอ้านน่าอยู่อาศัยเหมาะแก่การพั

ลังวุ่นวายกับการ

ะ” ป้านุ่นเจ้าของบ้านยิ้มกรุ้มกริ่มเอ่ยปากแซว พร้อมกับ

อขนมมาให้” ณิชาส่ายหน้าไปมาพยายามปรามป้านุ่นไม่ให้แ

จีบหนูณิจริงหรอจ๊ะ” คำถามนี

ะ ยิ่งห้ามเ

ปัณกรณ์ทำทีเป็นพูดจาแกล้งหยอกป้านุ่นเพราะเขารู้ว่าการเป็นคนอัธยาศัยดีจะทำให้ดูเ

อก็จบลง ป้านุ่นหยิบกระเป๋าสตางค์ผ้าฝ้า

ค่อยเห็นงานปักที่ดูละเมียดละไมแบบนี้มาก่อน อาจเป็นเพราะ

ลีค่ะ” ณิชาเห็นปัณกรณ์ดูสนใจกระเป๋าส

ยดี

นค้าแฮนด์เมดอื่น ๆ อีกเยอะเลยค่ะ” ในขณะที่ณิ

ชั้นเท่

นุ่น แม่ณิบอกว่าว

งซื้อของขายกล้าให้ฟ