ยาท! จะทำอ

ริมเจ้าทำทา

างามแยกออกจากกัน ร่างสูงกำยำแทรกเข้ากลา

ะ! ข้า

เมื่อยามที่ร่างกายของเขาประสานสอดแทรกเข้าสู่ตัวนาง ความคับแน่

นอย่าเกร

นา เป็นดุจเชื้อเพลิงที่โยนเข้ากองไฟ ร่างกายของรัชทายาทแคว้นฉู่ร้อนผ่าว ขนกายลุก

ลินก็แอ่นอกกรีดร้องออกมาอย่างเจ็บปวด เหมือนร่างกายจะฉีกขาดออกจากกันเหลียงเฟิงไห่มองใบหน้าหวานที่ส่ายหน้าไปมาพร้อมก

้ม.

ิงไห่เห็นร่างกายนางเริ่มตอบสนองก็โน้มตัวลง แนบริมฝีปากร้อนดูดกลืนยอดอก ตวัดลิ้นร้อนไปทั่ว

ะ.

จากต่างแดนแดงก่ำ เส้นผมเงางามเปียกชุ่ม ความเจ็บปวดในคราแรกแปรเปลี่ยนเป็

. อื้

อใจเมื่อเอวบางเริ่มขยั

ในคราวเดียวนางย่อมไม่อาจรับไหว เพียงแต่ตอนนี้เขาเองก็ไม่อาจควบคุมตนเองได้แล้วเช่นกัน เอวหนาค่

.อ้าส

ายออกมา มุมปากของรัชทายาทแคว้นฉู่ยกขึ้นอย่างพึงพ

างหลินร้องบอกเสียงสะท้าน เมื่อถ

ห่เอ่ยเสียงแหบพร่าเย้ยหยัน ก่อนจะข

นี้ ต้องการให้ข้าหยุดจร

่วช้า ข้า

งพระชายาที่สั่นไหวตามแรงเอวหนา แล้ววางสองมือจับยึดบีบเคล้นอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวมือเรียวบางของจ้าวฟางหลินขยุ้มผ้าปูเตียงจนยับย่น ขยับยกเอวบางโต้ตอบ ร่างกายทั้งเสียวทั้งเจ็บเกิดความรู้สึกหลากหลายที่ไม่คุ้นเคย ใบหน้าหวานเชิดขึ้น ริมฝีปากอ้าออกเพื่อหอ

ยาทก็ไม่อาจทนต่อไปได้อีก ขยับเอวหนาอีกระลอกก็ปลดปล่อยสายน้ำอุ่นอาบไว้กลางกายนางทว่าจ้าวฟางหลินยังไม่

เอ่ยปากห้ามอย่างอ่อนแรง เอ่ยออกมาแต่ละคำช่างยากเย็น แ

กจะชอบสิ่งนั้นของข้า มิเช่นนั

ลงเลยสักเพียงนิด ร่างหนาเอาแต่ใจตนเอง ขยับเอวหนาจวบจนรุ่งสางก็ยังไม่ยอมรามือจวบจนเห็นว่าพระชายาตนเองนอนหลับใหลราวคนสิ้นสติ เอวหนาจึงเน้นหนักปลด

ม่สนใจไยดีอีก เขาไม่ต้องการจะร่วมหลับนอนห้องเดียวกับนาง และเมื่อสั่