img แวมไพร์พี่เลี้ยงเด็ก  /  บทที่ 5 ตอนที่ 5 หมดกัน | 7.94%
ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 5 ตอนที่ 5 หมดกัน

จำนวนคำ:2213    |    อัปเดตเมื่อ:07/04/2025

รอกพี่สาว” เจียวจ้านตอบพลางกลืนน้ำลาย

ห้เด็กๆ คราวหนึ่ง แล้วรีบเดินข้ามลำธารสายเล็ก

้าผ้าปักลายสีสันสดใสวางไว้บนที่แห้ง แล้วยกชุดกระโปรงขึ้นสูงเด

าเป้าหมายได้ตัวหนึ่ง นางใช้มือเปล่

นถึงขีดสุด นางไม่เคยพลา

้ ปลาตัวใหญ่สองตัวแหวกว่ายมาตอดนิ้วเท้าของหญิงสาวคล้ายเป็นการเย้ยหยัน ท

่า

้า

ูม

พ่

คนงามกับฝูงปลาที่พากันแหวกว่ายมาท้าทายหญิงสาวอย่างไม่กลัวเกรงด้วย

ึ้น นางขาดสายตาที่เฉียบคมราวกับงูพิษ ขาดความรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ที่สำคัญเวลานี

ยวจะไม่สบายเอาได้ พวกเรากินแต่ผักมาตั้งนานไม่เห็นเป็นไรเลย

รดปลายเท้าก็ยิ่งรู้สึกสังเวชใจ ยินยอมเดินกลับขึ้นฝั

อีก อดตายก่อนจะครบสามปีเสียแล้วกระมังเรา" แวมไพร์สาวส

เข้ามาประชิดร่างงามอย่างรวด

้” กลุ่มเด็กชายหญิงล้อมวงมากอดร่างงา

กที่มีพ่อแม่ดูแลเอาใจใส่เป็นอย่างดี เมื่อแวมไพร์บนแผ่นดินโลกมีเพิ่มมากขึ้น พ่อแล

่ำมืด ถึงเวลากลางคืนพวกเขาก็จะเข้ามานอนในห้องลับเพื่อกอดตน

ฉู่หลิงถึงกับสั่นสะเทือนไปจนถึงเบื้องลึกของจิ

ันความคิดเดิมเอาไว้ให้มั่น นางต้องเลี้ยงดูเด็กกลุ่มนี้ให้เติ

เข้มแข็งแบบเดียวกับพี่สาวหลิงหลิงทำ แต่ละคนลุกเดินไปเก็บผักและฟืน

า จะให้ผู้อื่นเห็นพี่สาวในสภาพนี้ไม่ได้เด็ดขา

บ้านเรือนของชาวบ้าน แม้จะไม่หนาแน่นเหมือ

ทางอ้อมไปเพียงเล็กน้อยเท่านั้นแต่ปลอดภัยกว่าเส้นทางหลักหลายเท่าตัว

ำร้ายข้าสินะเจียวจู” ฉู่

หลิงหลิงที่สติไม่ค่อยจะดีเท่าใดสามา

จ้าเป็นสมุนมือหนึ่งของข้า” หญิงสาวยกนิ้วโป้งใ

ลิง ก็ทำให้เจียวจูต้องหัวตกลงไปอีกครั้ง ต่อให้ฉ

นคร่าวๆ ว่าระยะทางรวมทั้งหมดน่าจะไม่เกิน 5 กิโลเมตร แต่กว่าจะมาถึงนางก็แทบจะคลานมาอยู่แล้ว หากไม

พื้นดินอย่างไม่คิดจะเอาอะไรอีกแล้ว สภาพนางเวลานี้ด้วยเส้นผมและเสื้อผ้าที่เปีย

ใจมากนะ” ฉู่หลิงยอมแพ้ให้กับความมีน้ำใจของเด็กๆ นางนั่งอยู่ครู่หนึ่

พอใส่ได้หลายเดือนเชียวล่ะ” เด็กชายยื่นหน้ามาใกล้พี่สาวคนงามท

ิดเดียวก็จะถึงอยู่แล้วเชียวข้านี่แย่จริง” หญิงสา

กหญิงหลายคนรวมทั้งเจียวจูก็รีบเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น พวกนางอยากจะอวดน้องๆ ที่อย

วจูหันมองย้อนกลับมาหาฉู่หลิง แต่

ที่วิ่งสวนออกมาต้อนรับการกลับมาของพวกตน พลอยหยุดชะงั

จ้าคะ” จูเจียวต้องอ้าปากตาค้างไปอีกร

ามกำแพงได้สบายๆ ยิ่งในโลกที่ไม่มีมนุษย์หลงเหลืออยู่ ไม่จำเป็นต้องมีมารยา

ลังยกมือสองข้างตะเกียกตะกายอยู่ข้างกำแพง ปรากฏต่อหน้าเด็กสิบคนแรก นอกจาก

กมือขึ้นตบหน้าผากตนเอง ออกเสีย

กับเจียวจ้านด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลอยู่เลย เวลานี้เกิดคลุ้มคลั่งอะไรขึ้นมา

พลาดไปอีกครั้ง นางก้มหน้าจนปลายคางชิดกับอก เดินลากขากั

วจีเดินเอาศีรษะมาแนบกับท่อนแขนคนงามให้กำลังใจ ผิดทาง? พี่สาวไม่เข้าทางประตูแล้วมีทางอื่น

img

สารบัญ

img
  /  1
img
ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY