บทที่ 8 หมูกระทะกับใจที่เต้นแรง
นท
00
งเธอที่ไร่องุ่นในสะเมิงด้วยตัวเอง เพื่อเป็นการเริ่มต้นการทำงานวันแรกของเธออย่างเ
มอบอกว่าอาการของเธอเริ่มดีขึ้นบ้างแล้ว ท
า บอกว่าวันนี้เขาอยากจะใช้เวลาช่วงเช้าเที่ยวชมเ
รอยยิ้มสดใส หลังจากไม่เห็นหน้าของเขามาหลายวัน พ่อเลี้ย
ุทธิ์และสายลมเย็นๆ พัดผ่าน สร้างความสดชื่นให้กับผู้มาเยือน ภาคินัยและอัญ
ยยิ้มสดใส รอยยิ้มที่เปล่งประกายออกมาจากดวงตาคู่สวย ราวกับแ
อง ไม่เหมือนกับวันแรกๆ ที่เขาได้พบเธอ มันดูเปล่งปลั่งมีชีวิตชีวา แก้มใสอมชมพูระเรื่อ ผมยาวสล
ี่ไป” ภาคินัยตอบด้วยน้ำเสียงแห
องเที่ยวต่างๆ ในอำเภอปาย เริ่มจากสะพา
ิวหยุนไหล ซึ่งเป็นจุดชมวิวที่สวยท
วัฒนธรรม และวิถีชีวิตของชาวบ้านที่นี่ ภาคินัยฟังเธออย่างตั้งใจและยิงถามต่า
อยังคะ” อัญชลิดาถามเอ่ยถามเพร
ึงว่าตนเองก็ตั้งใจจะมาที่นี่เพื่อมารับภรรยากลับจ
นอัญจะถือว่า...นี่เป็นครั้งแรกของพี่ก็แ
ชอบไหมคะ” อ
ันบอกอะไรได้หลาย ๆ อย่าง จนคนถามอายหน้าแดงไม่เป็นกระบวน เขา
กับสาวที่นี่เลย” เขายิ้มให้เธอเมื่อพูดจ
ะอยู่เที่ยวต่ออีกหนึ่งคืน อัญชลิดาพาพ่อเลี้ยงหนุ่มไปทานอาหารเย็นที่ร้านอาห
หนุ่ม เขาดูและเทคแคร์เธอเป็นอย่างดี เขาช่างดูดีและเป็น
” ภาคินัยตอบพร้อม
นะครับที่พ
รค่ะ” อัญ
ดผ่าน ภาคินัยพาอัญชลิดามายังที่พักบนเนินเขาเป็นรีสอร์ตหรูเหมาะกับคู่ร
จะพาเธอกลับสะเมิงเสียอีก แต่เขาก็พาแวะอย่างกะทันหัน เธอเดาใจเขาไม่ถูกเลย หรือว
ะด้วย ก็เลยขับรถเข้ามา” ภาคินัยดึงสติที่
นแล้ว พี่ขอเลี้ยงหมูกระทะพร
ไหวเหรอคะ อัญยังแน่นอยู่เลย”
าตกลงเพราะไม่อยากขัดใจ ทั้งสองคนสั่งหมูก
และชวนเธอพักที่นี่โดยบอกกับอัญชลิ
เตา กลิ่นหอมของเนื้อหมูที่กำลังย่างลอยอบอวลไปทั่ว
ปชมวิวไป อัญชลิดาและภาคินัยช่วยกันย่าง
บ เดี๋ยวท่านจะสงสัยเอาว่าทำไมไม่ถึงสะเมิงสักที” อัญชลิดาจิตใ
กคุณป้านะคะ”
่บอกหร
เนินเขาภายในรีสอร์ต อากาศเย็นสบายและแสงดาวระยิบระยั
เลยนะคะ” หญิงสาว
ที ทั้งสองคนนั่งเงียบๆ มองดาวด้วยกัน บรรยากาศเป็นใจให้ทั้งสองคนใกล้ชิดกันมากขึ้น ภาคินัยค่อยๆ เอ
งแผ่วเบา อัญชลิดาหน้าแดงเมื่อใจสักครู่ยังไม่ทันจะ
เธอเอ่ยเสียงเบาหวิ
มจริงครับ”
ึกอบอุ่นในหัวใจ คำชมของภาคินัยทำให้เธอรู้สึกดีอย่างบอก
ินัยเรียกชื่อเธอด
สกับริมฝีปากของเธออย่างแผ่วเบา อัญชลิดาหลับตาลงและตอบรับจูบของเขาอย่างเต็มใจ ทั้งสองคนจูบกันอย่า
.” อัญชลิดาเ
วยน้ำเสียงจริงจัง อัญชลิดาไม่ตอบ แต่เธอโผเข้ากอดภาคินัยแน
