ายกระทบเข้าหาชายฝั่งก่อนถอยร่นหายกลับไป กระแสน้ำจากกลางอ่าวกลายเป็นระลอกคลื่นหมุนเข้าพัดพาเข้าสู่ชาย

และกันจนอี้เฟยเชื่อใจและเชื่อมั่นในตัวของเกอหลงได้อย่างเต็มหัวใจ และทั้งสองก็มักจะพากันมาดูพระอ

จนเห็นว่ากลางอ่าวมีเรือสำเภาลำหนึ่งกำลังแล่นเข้ามาทางนี้ กระแสน้ำจากกลางอ่าว

าของผู้ใดกัน

ี้เป็นแน่ ซึ่งส่วนใหญ่เรือสำเภามักจะมาจากเมืองหลวง และถ้าหากเรือลำนั้นแล่นมาทางนี้จริงอาจจะเกี่ย

ักพักก็รู้ได้ทันทีว่าเรือสำเภานั้นมาจากที่ใด หัวใจของเขา

อหลงและอี้เฟยมาก เมื่อเสียงของเครื่องยนต์หยุดลงก็มีชายรูปร่างกำยำลงมาจากเรือหนึ่งคน ส

จะไป

นไปที่เรือสำเภาที่พึ่งจอดนิ่งสนิทไ

ที่สุดข้าก็หาอ

งที่สุดเมื่อได้พบกับบุคคลที่ตนกับพวกออกตามหามานานเป็นเดื

มข้

ำไป ทำให้บุรุษที่ออกตาหานั้นชะงักไ

าบข่าวว่าท่านอ๋องเกิดเหตุเรือล่มก็รีบทูลขอให้ฮ่องเต้และไ

องออกตามหาข้าเป็นแน่ อยู่ที่นี่ห้ามเรียกข้าว่าท่า

อ ทำไมเ

มที่ข

อร

กน้อยสง่างามทรงภูมิเมื่ออยู่กับคนของวังหลวง ซึ่

บ ดูใบหน้าและร่างกายของนายท่านหมองคล้ำและซูบผอมลงไปมาก ข้าน้อ

น ก็เพราะว่าข้าพึ่งหายป่วยและต้องตอบแทนผู้มีบุญคุณที่ช่วยเหลือชีวิตขอ

เข้าใจแล

่เมื่อไรนั้นข้าจะบอกอีกที แล้วอย่าลืมล่ะว่าห

ับนา

อ

ม อี้เฟยไม่ถามอะไรแต่เกอหลงเห็นสีหน้าของนางก็

า ยามนี้ข้าจำเป็นต้องกลับเมืองหลวง เพื่อไปให้ญาติพี่น้องของข้าเห็นว่าข้านั้นยังปลอดภัยดี

าสองมือนุ่มของอี้เฟยมากอบกุมเอาไ

ในตัวของเกอหลงเป็นอย่างมาก และมั่นใจในความรักที่มีให้กันและกัน อี้เฟยจึงยอมให้เกอหลงได้

่สะดวกที่จะให้ที่พักพิงกับบุรุษพวกนั้นได้ทั้งหมด

้ารักเจ้า รั

ักเจ้าเ

ยใจที่ทอดถอนทิ้ง รักที่แลกไปไหลทิ้งดั่งสายน้ำ วันเก่าผ่านไปเรื่อย ๆ หลั่งน้ำตาออกมาเป็นสายเลือดเจ้าก็ไม่กล

งคงรอคอยที่ริมสะพานที่ทั้งสองต้องมานั่งดูตะวันตกด

แต่ทว่าสายน้ำก็ยังคงนิ่งสนิทไม่มีวี่แววของ

ั้นจะมีกลิ่นที่หอมชวนลิ้มรสเป็นอย่างมาก แต่ทำไมวันนี้อี้เฟยถึงรู้สึกว่ากลิ่นมันแปลก ๆ จนจวนจะทำให้รู้

ี่ชวนให้กังวลใจขึ้นมา เพราะช่วงเวลาที่ตนกับเกอหลงอยู่ด้วยกันนั้น ความรักที่

เช้าวันใหม่นางก็รีบไปที่ตลาดทันที เพื่อให้หมอยาที่ตลาดตรวจชีพจรให้

ังน้อย เจ้าจึงต้องรักษาสุขภาพให้มาก แต่

้าค

ิดว่าจะทำเช่นไรต่อไป ความรู้สึกตอนนี้มันผสมปนเปกันไปหมด ทั้งดีใจทั้งเสียใจและ

ยดน้ำนั้นจะกลิ้งลงอาบข้างแก้มเนียน เมื่อห้ามน้ำตาเอาไว้ไม

ษาสัญญา ทำไมเจ้าถึงใจร้

ึงตัดสินใจใช้โอกาสนี้ที่จะบอกเรื่องที่ตนเองตั้งครรภ์ ซึ่งอี้เฟยคิดมาอย่า

่ลูกมีเรื่องสำค

ด้หยุดมือกับสิ่งที่กำลังทำอยู่เพื่อตั้

า…ตั้งครร

ร้

ใจจนสิ่งที่อยู่ในมือตกหล่นลงพื้น ก่อน

ว่าไ

าพความจริงที่หนักใจนี้ให้ท่านทั้งสองไ

มาอย่างแจ่มแจ้งแล้วอารมณ์โทสะก็เกิดขึ้นมาใน

ไหมว่าตัวเอ

ดและขัดกับประเพณี ความผิดนี้เกิดขึ้นจากความอ่อนแอของข้า

บอายให้กับบรรพบุรุษ ข้าไม่สามารถยอมรับสิ่งนี้ได้ ข้าว่าเจ้าควรไปทบทวนความผิดของตัวเองที

อย่างรวดเร็ว ไม่สนใจเสียงเรียกและเสียง

พ่อ ๆ

ดหวังในตัวเ

่อนจะเดินตามสามีออกไปด้วย

กข์ของข้าบ้าง ข้ากำลังจะเป็นแม่แล้ว ข้าไม่เหลือใคร

เฟยรู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองไม่เหลือใครแล้ว เหลือเพียงลูกในท้องเ

ว้ให้อยู่กับแม่

ฟยจึงหอบท้องไปอยู่ที่เรือนแพหลังเล็กที่มีความทรงจำดี ๆ ระหว่างน