ย้อนเวลาไปในยุค 80 เพื่อร่ำรวย

ยง! เ

เส้นยาวราวกับม่านบาง ๆ ทำให้ถนนใหญ่ของเมืองหลวงเปียกชุ่มจนเกิดเงาสะท

่กันฝน รีบวิ่งไปบนถนนพลางยกกระโปรงขึ้นเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ชายกระโปรงเปียกน้ำฝนที่พื้นถนนเอาได้ ชิงเ

์ที่แล่นผ่านน้ำขังจนสาดกระเซ็น คนบนถนนบางคนถือร่มเดินอย่างระวั

็นยะเยือก เธอมีเวลาเพียงไม่กี่นาทีก่อนที่จะไปทำง

ด้ และผลงานชิ้นนี้จะเป็นใบเบิกทางให้เราได้เลื่อนตำแหน่ง เงินเดือน

องอยู่นั้น เสียงแตรรถก็ดังขึ้นมาจากระยะไกล พร้อมกับ

ปี๊น!

ยหน้าขึ้นมองรถยนต์ที่เหมือนจะเสียหลักกำลังเคลื่อนเข้าม

๊า

ๆ เบรกไ

างหลุดร่วง น้ำฝนไหลลงบนใบหน้า จ

เราต้องจบ

ำหนักหรือความเจ็บปวด ทุกอย่างขาวโพลนไปหมด แสงขาวสว่างจ้าคลายกับเมฆหมอกจ

จ้าที่นี่สิ้นสุดแล้ว แต่หนทาง

แฟนก็ยังไม่เคยมีสักคน หน้าที่การงานก็ยังต่ำเตี้ย ที่สำคัญฉันยังท

รั้ง เพื่อแก้ไขสิ่งที่เจ้ามิอาจทำได้ในชีวิตที่เคยมี

ฉันจะได้ไ

กที่เจ้าจะได้เริ่มต้นใหม่ในร่างเดิม

ังทำไม่สำเร็จอีกตั้งเยอะเลยนะ ฉันต้องการก

สติไปอีกครั้งในแสงสีขาว อย่างกับทุกอย่างเ

ใหลค่อย ๆ ลืมขึ้นมาอย่างช้า ๆ เมื่อยกศีรษะขึ้นก็รู้สึกปวดและ

ือว่านี่คืออดีตที่

ผู้ชายดังมาจากข้างนอกห้องอีกด้วย ถึงแม้ว่า

ออะไรอีก เด็กคนนี้ไม่ได้ทำ

ว่าเราจะขายเธอให้คนอายุมากกว่าหลายปี เธอจ

พอที่จะปลดหนี้ทั้งหมดของบ้านเราได้ แล

ตกใจ พลางพึมพำกับตัวเองในใจว่าคนที่สองคนข้างนอกนั้นจะขาย

คิดจะขายฉันอ

าร่างกายนี้เหมือนเค้าโครงเดิมของเธอแทบจะทุกอย่าง เพียงแต่ว่าอาจจะผอมบางกว่าหน่อยเท่านั้น บ่งบอกได้เลยว่าบ้

ิง ๆ เหรอ และก็กำลังจะถูกพวกเขาคิดจะขายให้คนแก่อีกด้ว

พ้อในโชคชะตาของตัวเองอยู่นั้

่ย ฟื้น

่ยคาดเดาในใจว่าสองคนนี้น่าจะเป็นพ่อกับแม่ของเธอในยุคนี้ และตอนที่ทั้งสองก

และท่าทางที่กลัวพ่อ

ั้งหมดแล้ว พ่อกับแม่จะพาตัวล

ี่ลูกได้ยินท

ผู้เป็นพ่อมีสีหน้าที่เปลี่ยนเป็นดุดัน ก

กควรยุ่ง ครอบครัวของเรายากจนมาก หากไ

ัวของผู้เป็นพ่อ ก็อดที่จะกัดฟันแน่นด้วยความ

ง ผู้เฒ่าฟงคนนั้น เขาอายุมากกว่าลูกหลายสิบปีเป็นแน่ พ่

้อนใหญ่กับเรา เราจะได้ไม่ต้องทนลำบากอีกต่อไป ลูกเองไปอยู่กับเขา เข

างนั้นก็ไม่สามารถทำให้ชิงเหม่ยเปลี่ยนใจได้ เธอหลบการสัมผัสของแม่เห

่อความสุขของพวกท่านใช่ไหม ล

อีกครั้ง ตบโต๊ะเสียงดังลั่นและกล่าวยื่นคำขาดพร้อมกับชี้หน้าขอ

ในบ้านนี้และเป็นลูกของพวกเรา ลูก

พ่นลมหายใจออกมาเป็นทางยาว ก่อนจะพึมพำกั

สินะ ฉันต้องหาทางรอดจากสถานการณ์นี้ไปให้ได้ ฉ

ทั่งสายตาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างแล้วเห็นว่าพ่อของเธอกำลังพูดคุยกับใครบางคนอย่างออกรสชาติ น้ำเสียง

รอจนถึงพรุ่งนี้ ฉันค

ร๊

งประตูห้อง ก็เห็นว่าเป็นแม่ที่เดินเข้ามาในห้องพร้อมอาหารเรียบง่

อยเถอะ พรุ่งนี้ลูกต้องตื

ากจะช่วยบุตรสาวมากแค่ไหน แต่คว

้ว ลูกจะร

โดยง่าย เพราะถ้าอยู่ต่อไปบรรยากาศในห้องคงจะเต็มไปด้วยความโศกเศร้า ส่ว

่าปกติ มีแต่ดวงดาวให้แสงสว่างเท่านั้น ชิงเหม่ยเตรียมข้าวของจำเป็น

ไปอย่างเงียบ ๆ ก่อนจะรีบวิ่งหนีไปให้ไกลที่

รู้ว่าฉันหนี เขาคงตามตัวฉันจนเจอเป็นแน่ เ

ดส่องเข้ามาที่ใบหน้าใส ชิงเหม่ยมองเห็นรถคันใหญ่จอดอยู่ริมถนน เหมือนกับว่า

เรา เราต้องซ่อนต

ถไม่สังเกตมา จึงปีนขึ้นไปท้ายรถอย่างเงียบเชียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถึ