บทที่ 7 ฉลอง
LU
ไอเท็มเองก็เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกับพี่เซจิด้วย นั่นหมายความว่าพี่เซจิก็อยู่ที่ร้านนี้ด้วยเหมือนกัน แต่ว่าโต๊ะของเขาห่างจากโต๊ะของฉันพอส
เซ็นมันรู้หรือเป
ห
ูจะโดนหางเลข
. มึงว่าเบนจา
” หวานมันบอกพลางกระซิบกระซาบกับฉันระหว่
ไมไอ้เซ็นมันต้องกันท่าด
..
ก็จ้องภาพพี่เซจิกับผู้หญิงคนนั้นกำลังคุยกันอย่างถูกคอ ทั้ง ๆ ที่
าจากพี่เซจิ แล้วหันไปมองร่างสูงที่อยู่ตรงข้ามแทน ฉันส่าย
คนรู้จักน่ะ
งแต่แรกแล้วเพื่อนเ
ไอ้เซ
กับเซนโตะไม่ได
นเป็นเพื่อนกัน เรากับเซนโตะส
อง เอาเหล้าเพิ่มม
ว่าแต่...เบนดูจะรู้จักคนเ
ร้านนี้อะ ว่าแต่ของขวัญก็คอแข็งเหมือนกันน
ะมอมเหล้
ัญนี่ต้องยกนิ้วให้เลย ฮ่า ๆ” ฉันแอบหัวเราะแห้ง ๆ ให้ก
หรือเปล่า เราไม่ได
มแห้งตามเดิม พลางจ้องหน้าอีกฝ่ายกลับอย่างทีเล
จุปากเอาไว้ ไม่ให้บอกความลับนี้กับใคร อยากรู้มั้ยว่าคืออะไร... ฉันขอไม่บอกแล้วกันนะ แต่ความลับของเบนจามินทำให้ฉันเข้าใจเขา มากขึ้น เราสอง
ะไรอีก
ล้าเยอะอีกแล้ว กูต้องขับตล
กูกลับได้ แล้วนี
ด้ไง เดี๋ยวเร
่าจะนั่งอีกสักพัก
ย
ีกทีที่โต๊ะก็ไม่มีใครอยู่ซะแล้ว เบนจามินไปไหนเนี่ย ฉันกลับมานั่งจิบเหล้าที่โต๊ะ แต่จู่ ๆ หวานก
งจะทำอะไร!” หวานมันพูดอะไรของมันวะ? ทำไมฉันฟังไม่รู้เรื่องเลย แถมอยู่ ๆ ก็รู้สึกว่าอา
ซจิที่กำลังคุยอะไรกับหวานก็ไม่รู้ นอกจากน
ิดไปอย่างน
มันเพิ่งเป็นเมื่อกี้เองนะ ดื่มม
ไหน พาพี่
ู้ ซึ่งฉันก็ทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ส่งยิ้มหวานให้พวกเพื่อนพี่เซจิ โดยไม่รู้ว่าต
ขวัญ....สำ
็ยิ้มให้พวกพี่เขาไปเรื่อย ว่าแต่...ทำไมพวกเพื่อนของพี่เซจิแต่ละคนถึงหล่อกันจังเลยนะ แต่
กระชากแขนฉันให้ลุกขึ้นเต็มค
าไป” พี่เซจิบ่นพึมพำอะไรสักอย
ญเป็นอะไรวะ กูว
ย่าบอกใครนะม
ยงดังมาก แต่ฉันพอจะจับใจความได้ว่าอะไรเ
พี่เซจิจนสุด หลังจากที่ตัวเองถูกโยนเข้ามาในรถหร
อน จนต้องปลดกระดุมเสื้อตัวเองออกทีละเม็ดให้อากาศถ่ายเท แต่แล้วพี
วัญ! อย่า
พยายามจะปลดกระดุมตัวเองออกอีกครั้ง จนอีกคนต้อง
! มีสติห
ไม่รู้” ว่าจบฉันก็เริ่มร้องไห
โดนว
้นเลื่อนต่ำลงไปจนอยู่ระดับหน้าอก ฉันไม่อยากให้พี่เซจิมองฉันเป็นคนแบบนี้เลย แต่ฉันบังคับตัวเองไม่ได้
วัญอย
ฝั่งคนขับขึ้นคร่อมร่างสูงของพี่เซจิอย่างไร้ยางอาย ใช่! ฉันรู้ว่ามันดูแย่มาก แต่
ร
ะกบริมฝีปากพี่เซจิอย่างเงอะงะเพราะฉันไม่เคยจูบกับใครมาก่อนเลยด้วยซ้ำ แต่ว่าในตอนนี้ฉันกลับเป็นฝ่ายรุกเสียเอง ทั้
เองก็ไม่อยากให้พี่ต้อ
