ดีกว่าไหมคะ ถ้าคุณยังไม่ได้หายไปไหน” เธอพย

ดยเลือกนั่งชิดติดมุมด้านหนึ่ง สักพักเขาเดินมานั่งข้างๆ ห่างกันแค่ฝ่ามื

ชื่ออะไร? มาจากที่ไหน? เล่าเรื่องของคุณให้ฉ

วลงเล็กน้อย ขายาวทอดไปข้างหน้า เพื่อให้อยู่ในท่าที่สบ

ได้รูปสวย เรียวและแข็งแรง เสื้อผ้าที่สวมใส่ตัดเย็บอย่างประณีตทีเดียว สังเกตจ

ผู้ชายคนนี้เป็นคนจริง เมื่อเขาต้องการอะไร เขาก็จะเอาให้ได้ เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะกลัวอุปสรรคข

งเจ้านั้นไกลจากข้ามาก ถึงขั้นคนละประเทศ หรืออา

ืม..

น ที่ชายหนุ่มที่ดูเหมือนมาจากยุคโบราณใช้พูดกับเธอ แต่ที

เราเคยเจอกัน

ก็มีเหตุให้.." เขาชะงัก ปล่อยคำพูดขาดหา

นใบหน้าไม่ชัด แต่ข้าจำได้ว่า…นางตัวเล็ก บอบบาง รูปร่างกลมกลึงไปทั้งตัว นางจับมือข้า พาวิ่งไปข้างหน้า เสียงหัวเรา

อวี้หลันเบื้องหน้า “เจ้ากำลังนั่งหลับตา รับลมอยู่ใต้ต้นไม้นี้ และในเสี้

ยน์ตาคู่นั้นจ้องลึกลงไป รา

รง ไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าการถูกจ้องเช่นนี้ ทำให้เธอ

้ไปถึงค่ายทหารไม่ไกลนัก ส่วนที่พักของข้าอยู่ด้านหลังเนินอวี้หลัน เดิมทีเป็นเรือนของซุนจ่

านทั้งสามหลังตั้งอยู่ไม่ห่างกันนัก เชื่อมถึงกันด้วยทางเดินในลัก

นจวนเก่าของขุนนางผู้สูงศักดิ์ท่านหนึ่ง น่าเสียดายท

ปด้วยต้นอวี้หลัน หลากหลายสายพันธุ์ ครอบคลุมพื้นที่กว้างกว่าหนึ่งกิโลเมตร แล

นในปัจจุบันนี้ เป็นจวน

ือคะ?” อินทุ

บ แต่พยั

ดียวกันกับคนสนิทของคุณเลย!" อินทุภ

อเมื่อหลายปีก่อนนั้นมีชื่อเดียวกัน แล

้อยอยู่ อินทุภาเผลอยกมือขึ้น กำแหวนที่อยู่ใต้

เพราะเห็นแหวนที่เด็กคนนั้นใส่อยู่ตอนเจอกันครั้

ห้ดู ที่มุมหนึ่งของป้ายหยกมีสีเหลืองทอง แซมด้วยสีส้มทองแด

ุต่างๆ ในหยกระหว่างกระบวนการก่อตัวตามธรรมชาติ ส่งผลให้เกิดสีที่ไม่สม่

่นแคว้น ว่ากันว่าหยกนี้ถูกค้นพบจากหลุมดาวตกขนาดใหญ่ และน่าจะถูกฝังอยู่ใต้ดินมานานหลายร้อ

วขยับตัวขึ้นเล็กน้อย ก่อ

เครื่องประดับ ส่วนหยกที่ข้าได้รับมานั้น มีสีเหลืองทองแล

พูดติดขัดไปชั่วครู่ ไม่แน่ใจว

ื่องราชาศัพท์ พ

ป็นองค์ชายจ

บ แต่พยั

กัน ก็ยังมีพี่สาวและน้องสาวอีก” เขาพูดอย่างเรียบง่ายเมื่อเห็น

ดถึงคำพูดของซุนจ่งซานที่เคยบอกไว

ันได้ยังไงคะ?"

ว หลังม่านแสงนั้น ข้าเห็นสาวน้อยคนหนึ่งนั่งอมยิ้มหลับตาบนเก้าอี้ไม้ไผ่ตัวเ

แสงสีขาวอย่างที่เขาเล่ามานี้เช่นเดียวกัน เธอกำลังสงสัยว่าในม่านแสงนั้น อาจจะเป็นมิติที่กำลัง

หยกดาวตกสองชิ้น แล้วเง

อย่างต่อเนื่อง จนต้องสะดุ้งเมื่อมีนิ้วมือเร

้างไว้ค่อยๆ เลื่อนลงมาช้าๆ สัมผัสผ่านใบหู แล้วกุมไว้ที่ท้ายทอย ใช้นิ้วโป้งลูบไล้เบาๆ ราวกับเป

ลงเหลืออยู่ แต่จุมพิตครั้งนี้แตกต่างไปจากครั้งแรก มันอบอุ่นและอ่อนหวาน ราวกับเขากำลังจะสอนให้เธอได้รู้จัก รสช

ของเธอให้เอนซบลงที่ซอกไหล่ของเขา เธอทำตามโดยไม่ขัดขืน ดุจดังว่าร่า

มิงอวี้ แปลว่ากำเนิดแสงตะวันอันสดใส ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องบังเอ

่คุณยายตั้งให้ก็แปลว่า แสงจันทร์ เหมือนกันค่ะ"

าสะดุ้งด้วยความแปลกใจ จึงขยับตัวออกจากอ

้นมาก่อนแล้วกับฝ่าบาท แต่ทำไมถึงเป

อยๆ โดยไม่รู้ว่าอากัปกิริยาของเธอดูน่าเอ

ฝ่าบาทเอาเปรียบ ไม

ม่พอใจ จนคนข้างๆ อดไม่ได้ จับหันมาจุ๊

มรู้จักกันมากมาย เจ้าก็อยู่เฉยๆ ของเจ

อด แบบนี้คือธุระข

ินเชียวล่ะ ถึงพูดออ

ที่ ใบหน้าที่คมเข้มดุจรูปสลักนั้

เหมือนกัน ถ้าได้ลงเอยแบบนี้" เขาลูบไล้นิ้วโป้งที่ริมฝีปา

มฉันคิดทีว่าเงื่อนไขของมิติที่เหลื่อมกันนี้คืออะไ

ด สิ่งแรกก็เกี่ยวข้องกับหยกแ

ญิงสาวพูดโพล่งออกมาทัน

ระกายตาเป็นประกายวาบวับ ส่วนอินทุภาหัวเราะคิกออกเพราะภูมิใจในความฉลา

" จู่ๆ หยางหมิงอวี้ก็ถามขึ้นมาแบบหยั่งเชิ

้อีกไหมคะ? หม่อมฉันกังว

นล้าน เลือดนักผจญภัยในตัวเธอกำลังพลุ่งพล่าน เพราะโอกาสแบบนี้ในชีวิตหนึ่ง..อาจมีเพียงครั้งเดียว แต่อีกใจหนึ่งกลับลังเล

ไปแล้วไม่กลับมาอีกเลย..." เขาก้มหน้าลง ท้ายเสียงดูสั่นพร่าเล็กน้อย น้ำเสียงที่เศร้าสร้อยและสายตาท

ไว้ แล้วข้าก็รอด้วยความหวังมาตลอดส

นำติดตัวไปด้วย? แล้วเกิดอะไรขึ้น ทำไมหม่อมฉันถึงห

หนึ่ง ซึ่งเป็นญาติห่างๆ ของหมอซุน ถึงแม้ว่าเขาจะยังเป็นเด็ก แต่ก็มีหน้าตาละม้ายคล้ายเจ้าเป็นอย่างมาก ข้าคาดหวั

หลาดใจ ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึ

ยเลยเพคะ นึกเอาเองว่าฝ่าบาท

ร?" หยางหมิงอวี้ถา

นทวดยังบอกกับคุณทวดเหม่ยหลิงอีกว่าหลงรักฝ่าบาทสุดหัวใจ แต่

ง แต่เด็กคนนั้นเพิ่ง

ฝ่าบาทก็คงไม่ต้องรอมาเป็นเวลานานแสนนานแบบ

ทุภาตวัดสายตาค้อนขวับ เพราะหมดคำพูดจะเอ่ยกับคนประเภทนี้ แต่แล้วก็ต้องสะดุ้ง

พียงตัวเจ้า หัวใจของเจ้า และต้องเป็

บที่ปากนุ่มนิ่ม อินทุภาตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก อีกใจสั่งให้ขัดขืน แต่อีกใจกลั

รู้สึกยังไง หรือต้องให้สาธิตให้ชัดเจนก

ยันคางเขาไว้ แล้วหันหน้

ยางหมิงอวี้พ

ไรเ

พี่!" เขาส

ภาพ้อ แล้วหลบหนีริมฝีปาก

จะปล้ำ!"

ชอบรังแกชาวบ้านต

วเราะ กับการเรียกร้องห

่าเป่าเปาน้อย! แล้วข้า

รีส์แต่ละเรื่อง มีเมียเล็กเมี

ี่ไม่มีมูลความจริง แต่อยากจะ

ี่กล่าวหามาจริงๆ แต่นี่ก็รอ

้มอย่างค้นคว้า เพราะทั้งหมดนี้เป็นคำพูดของเขาฝ่

ง? รางวัลข้าหน่อยสิ เจ้าทำใ

ายแบบนี้เหลือเกินนัก กำลังอ้าปากจะต่อว่า พลันต้องตกใจจนชะ

ันไหม?" อินทุภารู้สึกตระหนกเล็กน้อย

ัดเจนในคำตอบนี้เหมือนกัน" หยางหมิงอว

ล้ววันนั้นที่ในเมือง หม่อมฉันก็เห็นฝ่าบาทเลือนรา

ิ้น จะต้องอยู่ในบริเวณเดียวกัน

ดท้าย แต่บางทีอาจจะไม่ท้ายสุ