๊า

่หยุด เอาแต่พลิกตัวไปม

ีความหยิ่งผยองอีกต่อไป เหลื

่！ ผมกับคุณ…… ไม่มีเรื

อกว่า

ามไปมองเสิ่นเยวียนด้วยแววต

ัดเจน ลูบเส้นผมยาวสลวยสีดำสน

วเป่ยหานคนนี้ไม่ระเบิดอารมณ์ออกมาบ้า

ยินชื่อของเซียวเป่ยหาน จากนั้นเขาก็หันไป

้ว！ คุณชายเซียว ถ้าผมรู้ว่าคุณเสิ่นเป็นคนของคุณ

พอรู้ว่าอีกฝ่ายคือเซียวเป่ยหาน เขากลับไม่ก

งเล่าที่

อนที่เซียวเป่ยหาน

ออกมาแวบหนึ่งกับกฏเกณฑ์ของเซียวเป่ยหาน ก็ถู

นก็ถูกกวาดล้างจนสิ้นซาก หา

ัด ๆ ！ ใครแตะต้องเขาก็เตรียมตั

ังคงมีสีหน้าไร้ความรู้

ียก็กัด

ของตัวเอง โดยไม่สนใจบา

สิ่นเยวียนจนเสีย

รับ มีตาหามีแววไม่ ได้โ

รง เพียงแค่สามครั้ง

แล้วก็อดไม่ได้ที่จะตระหนักถึงอำ

้นรนในโลกมืดจนมีชื่อเสียง

ับเป็นเหมือนลูกแกะที่เจอพยัค

ัวยิ่งกว่าที่เ

รล่วงเกินของตัวเองเมื่อครู่ ก็อดไม

ม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ

ในตอนนี้ ก็คงมีแต่จะทำให้

พอที่จะไม่พูดอะไรเ

เห็นความเงียบของเธ

น้อยก็มีคนเข้ามาจัดการพ

ล่งอก รับรู้ได้ว่า

สิ่นเยวียนและเซียว

่อยากให้ใครรู้มากเกินไป กลับไ

านกล่าวอย่

ารัว ๆ ท่าทางนอบ

งนี้แน่นอน ถ้าคุณเสิ่นต้องการอะไร แค่ส่งข

ดูไม่เหมือนหัวหน้า

นสิ่งที่เธอกังวลมาตลอด ที่แท้แล้วกลับเ

นอดไม่ได้ท

้ ผู้ที่แข็งแกร่งเท

ิดอะไรอ

งขึ้นข้างกายเธอ ใบหน้าหล่อเหลาราวกับร

จ้องมองมาที่เ

้วก็เพิ่งสังเกตว่าตอนนี้ในห้อง

ตาเซียวเป่ยหานแล้วพูดขึ้นมาอย่างแน่วแน่ “คุณชา

กคิ้วเล็กน้อยก่อนจ้องมองเสิ่นเยวียน “อ้อ？

ของเซียวเป่ยหาน เพียงแค่ปลายริมฝีปากแตะกับเซียวเป่ยหา

คิดถึงเป้าหมายของตัวเอง เธอจึงยิ่งรั้งตัวเองไว้ มือทั้งส

เสน่ห์ราวกับปีศาจ

ลอนขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ไม่

น้อย เขาเพียงมองเธอด้วยแววตาขี้เล่น “น่าสนใจจ

เล็กน้อย เธอกัดริมฝีปากแน่นแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสีย

สายตาของเซียวเป่ยหานอีกต่อไป เมื่อครู่เธอใช้คว

เซียวเป่ยหานมีแสงป

สองวินาที...

เขาก็ดังขึ้น “ถ้าอย่างนั้น..