้าป่าพร้อมบิดาและพี่ชาย มีเพียงท่านแม่ที่อยู

กไหวไหม"

กก่อนดีหรือ

ขึ้นหลังพ

นเออ

งเล็

" มู

ั่งพักบริเวณลำธารเพื่อพาบุตรชายหญิงกินอาหารเช้า อาหารที่พกมาก็เป็นพวกแผ่นแป้ง มู่หลินที่กินแผ่นแป้งไม่ล

รที่ริมลำธารจึงเดินเข้าไปดูน้องสาวด้วยควา

ห็นน้องเล็กเอาก้อนหินมาวางล้อมเป็

ลังทำหล

งนี้ จะเข้าหลุมท

น น้องเล็กป

ี่ใหญ่ก็ต้องตกใจที่มีปลาหลูยวี(ปลากะ

ธอเดินหาสมุนไพรดับกลิ่นคาว เธอเดินไปไม่ไกลก็เจอ หนิงเหมิงเฉ่า(ตะไค

อย่างมึนงง ว่ามู่หลินเอาหญ้ามาทำอะไร มู่หลินจึงอธิบายว่า มัน

เอาไส้ออก แล้วยัดหนิงเหมิงเฉ่าเข้าไป จะทำ

ขาดวงตาสว่างวาบขึ้นมาทันที่ เนื้อปลาที่ได้มีรสชา

ากทำเช่นนี้เนื้อปลาที่ได้จะไม่

้ว แต่พี่รองเหมือนยังไม่พอใจเดินไปจับปล

ินเธอตัดสินใจจะเล่าแค่บางส่วนให้ครอบครัวฟังก่อน เพราะเรื่องทุกอย่าง

ได้หมดลง บุรุษบ้านหวังที่เห็นหลุมดักปลามีปลาเข้ามานับสิบตัวก็

ื่อเจอของที่กินได้จะได้ไม่เสียเที่ยว เธอเองก็คงไม่

าม เดินจากตรงริมลำธารไปได้ไม่นานก็เจอกับท่อน

พี่รอง ทางนี้เจ

กใจกับเสียงร้องของมู่

ินเ

ก/เจ้าเป

ินซื้อเสบียงหน้าหนาวแล้วเจ้าค่ะ" มู่หลินที่ปกติไม่

ป้งแห้งๆ ที่แทบจะกลืนไม่ลงอีกแล้ว และอีกอย่างก็จะ

องที่ยังยืนอึ้งกับเห็ดหลินจือตรงหน้า เพราะดอกมันใหญ่ขนาดสองฝ่ามือต่อกัน บางดอก

ย เก็บแบบนี้นะเจ้าค่ะ" มู่หลินอธิบายพร้อมกับใช้ม

าฝ่ามืออีก 10 ดอก บุรุษบ้านหวังรู้ถึงราคาของมันว่ามีราคาแพงแต่ไม่รู้มูลค่าจร