กบ้านตั้งแต่เช้าทั้งสองมุ่งหน้าสู่ถนนพร

กับการขึ้นลงรถของอัญชิสา หลังทานอาหารเสร็จก็แวะซ

าะเธอจำอะไรเกี่ยวกับเขาไม่ได้เลยแม้จะพยายามนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก และเท่าที่ได้ถามจาก

มาณนั้

วันหยุดเราจะ

ะไปดูหนังหรือไม่ก็ไปกินกาแฟตามคาแฟ่ครับ” เขาตอบไปตามที่ไ

ล่ะคะ นัดกันตอบหรือเปล่า” อ

พราะเราสองคนตอบไปตามความจริงนี่ครับ ผมจะนัดกับคุณอุ๋

คงคิดมากไปหน่อย หมอคงไม่โกรธนะคะ” หญิงสาว

าผมกับคุณอุ๋มจริงใจและจะอยู่ข้างคุณแบบนี้ไปตลอดไม่ว่าคุณจะจำได้หรือไม่ได้ก็ตาม” คุณหม

นกับอุ๋มอัญก็คงแย่เหมือนกัน อั

ุณเลยนะครับอัญและผมก็คิดว่า

ที่เธอจำอะไรไม่ได้ เดินก็ลำบากแต่ยังมีเพื่อนและชายหนุ่มคอยอยู่เคียงข้างตลอด หญิงสาวนึกภาพไม่ออกเลยว่าถ้าไม

ีทำใจให้สบายดีกว่า นี่ก็เหลืออีกเกือบชั่วโม

้ก็ได้ หมอหิวไหมอัญเห็นว่าหมอซื้อขนมมาหล

มขับรถอัญป้อนได้ไหมล่ะ” เขาหั

ดขึ้นหญิงสาวเลยแกะถุงมันฝรั่งและส่งเข้าปากเขาหนึ่งชิ้น เข้าปากต

มกินขนมพวกนี้เยอะก

อไม่กิน

พราะอัญป้อนก็เลยกินเพลินแต่รู้

งสาวหันมาถามคุณหมอหนุ่ม อัญชิสาเปิดขวดน้ำส

หรูของหมอเอกอาทิตย์ก็มาจอดหน้าร

หลังเล็กมีสองห้องนอน ด้านหน้าติดกับชายหาด ด้า

ครับถูก

อซันรถจอดใกล้แบบนี้

ก็บอกผมด้วยนะเดี๋ยวผม

หมอซันตอนนี้อัญว่าอัญเดินด

รอผมในบ้านเลยเดี๋ยวผมถ

ขกส่วนหมอเอกอาทิตย์ก็นำกระเป๋าเดินทางสองใบไปเก

อยจะได้สะดวก ผมนอนห้องทางซ้ายมือถ้าม

ถมาเหนื่อยๆ จะนอนพ

่ะเหนื่อย

ค่นั่งรถมาไม่เห

ะไรกันดีล่ะ อีกนานเ

างๆ หมอซันช

อบ้างเล่นมือถือ

็อ่านนังสือค่ะ ไปที่ห้องวันก่

้วยหรือเปล่า อยู่ตรงไหน

่ในกระเป๋าเดินทางเธอกลัวว่าถ้าเขาเปิดออกมาจะเห็นของใ

นานนักก็เดินกลับออกมาพร้อ

บ” เขาถามเพราะเรื่องนี้ไม่เค

ะะคะชอบอ่านหน

วครับเอาไว้ถ้าขาอัญหายดีเร

นั้นเหรอคะ ไปต่างประเทศก

ดวันลาพักร้อน ปีนี้ผมยังใช้วันลาพ

รู้ว่าอนาคตข้างหน้าความทรงจำของอัญจะเป็นยังไงแล

ัญหายแล้วดีกว่านะครับ ส่วนเรื่องเที่ยวเราก็คุยกันไว้ก

ิดหนังสืออ่านขณะที่หมอเอกอาทิตย์ก็นั่งเล่น