พลงให้

โมงที่ผ่านมา เขาไม่แม้แต่จะชำเลืองมองไปที่กระจกมองหลัง

ล่า ฉันบอกว่าให้เปิ

สาวอยู่ การที่เขาต้องใช้เวลาส่วนใหญ่ตั้งแต่เช้าจรดค่ำกับเธอมันแย่พอแล้ว ไม่รู้ว่าเขาจะพ่ายแพ้ให

เธอนั้นงายกว่า เพื่อปก

ยเปิดเพลงให้ฉันหน่อยได้ไหม” สุดท้

ยิน หูของผมมีปัญหานิดหน่อ

รถทำให้ฉันเป็นคนหยา

กเสียใจที่ทำแบบนั้น เมริสาสวมกระโปรงที่ยาวพอที่จะไม่ให้พ่อเธอสั่งให้ไปเปลี่ยนใหม่ แต่ก

การแต่งตัวให้เธออีก ทำไมไม่ให้เขา

ายท่านอยู่ มันยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ บ่อยครั้งที่เขาแอบลอบมองเรียวขาที่เรียบเนียนชวนสัมผัส เขาคิดว่าจะต้องนุ่มลื่นเหมือนแพรไหมช

น่อยเถอะ ฉันรู้สึกว่ามันเงียบเกินไป อ

ชวนคลื่นไส้แต่คล้ายคนพูดกำลั

พวงมาลัยวิทยุก็เปิดขึ้น “เห็นไหมครับ ถ้าค

ายเป็น

ท์ในมือต่อ ไถโซเชียลไปเรื่อยเปื่อยอย่างไม่มีอะไรทำ

น่อยได้ไหม เอาที่

าวผ่านกระจก “เพลง

มูก ทำท่าทางขนลุก “ก็แค่คำที่ใ

เขารู้ว่าเธอก็ฟังเพลงที่เธอเรียกว่ายุคโบราณนี้ด้วยเหม

ันไม่มีอารมณ์

ล เปรียบเหมือนหากพวกเขาติดอยู่ในอาคารที่กำลังไฟไหม้ เธอก็ยังจะด่

ือนเช่นในคืนนั้นอีก เขาต้องช่วยตัวเองจนนับครั้งไม่ถ้วนเมื่อนึกถึงเรือนร่างอันเย้ายวนนั้น หากเพียงแค่ได้สัมผัสเธอครั้งห

งเรียนของทุกวิ

ทรศัพท์ขึ้นมา “เก

ม ถ้าคุณหนูไม่เตรียมตัวให้พร้อ

ม่ใช่ความผิ

มเรื่องที่แอบไปเจ

ึกถึงเรื่องนี้ พอพ่อเห็นก็โมโหตวาด

เดียวแล้วนี่ นายจะรื

โดนนายท่านต่อว่าจนน

ารทุกอย่างไว้หมดแล้วไม่ใช่เหรอ

้ โดยเฉพาะเมื่อได้ยินเสียงเศร้า ๆ ของเธอ “คุณหนูไม่รู้

ัพท์มือถือใหม่ “เรื่

หรือที่ไม่สามารถออกความเห็น

านกระจกมองหลังก่อนจะเบือนหน้าห

ไรค

ำพูดนายไว้ซะเถอะ แล้วก็ไม่ต้องมาย้ำว่าฉันโชคดีแค่ไหน นา

ด้คิดแบ

เคยตอกย้ำฉันเรื

้ำเธออยู่ทุกวันสมัยตอนที่เธอทำตัวสร้างปัญหาให้คนอื่น ๆ

บ เพราะผมต้องตามติดคุณหนูไปทุกที่ แล้

ถึงรู้สึกอุ่นวาบเมื่อได้ยินเขาบอกแบบนี

บใดที่ผมไม่ต้องทำ

ง “นายจะตามไปเรียนกับฉันจริง ๆ เหร

ครับ ผมแค่ท

อื่นเขา นายไ

ตั้งใจทำให้เขารู้สึกแย่