วโมงต

ข้าวตัง ถึงวันนี้จะมาคุยเรื่องซ้อมโคฟเวอร์แดนซ์ที

่ไหม หัวหน้าทีม” เดินมาถึ

ื่อนคนอื่นๆ ด้วยวันน

อร์ตคันหรูสีแดงวิ่งเข้า

ะแก ไว้

อยู่แล้วเชียว แต่ม๊ากับดันโทรให้ผมไปส่งโรราที่บริษัท ดูเอาเถอะ นี้ลูกชายม๊านะครับ ไม่ใช่คนขับรถยัยโรรา ร

ับยัยเด็กแรดของผม ใช่ครับผมเจอยัยนี้อีกแล้ว ถ้าไม่ติดว่ารีบไปส่งโรรานะบอกเลยยัยนี้มีโดนผมเอาคืน

ห้องเก็บของ แต่แล้วไง เขาคงจำหน้าฉันได้สินะ จำได้แล้วไง ช่วยไม่ได้อยากทำเรื่องลับๆ ในห้องแบบนั้นเอง หรือที่เขามองฉันด้วยสายตาแบบนี้ กลัวว่าฉันจะเอาของเขาที่ทำกั

งจนกระทั่งลับตาแต่นั้นท่าทีของ

่สังเกตเหตุสายตาของรามจับจ้องไปยัง

ก็ชมนกชมไม

มันแน่ ฉั

่อกี้เพื่อ

กลัวพี่ชายตัวดีจะเต๊าะเพื่อนสวยๆ ของฉันมาเป็นเด็กเขา ถึงยัยมะปรางจะอกไม่สะบึ้ม โทนหน้าไม่ตรงสเปคพี่รามก็เถอะ อย่าให้เพื่อนฉันรู้จักตัวอันตรายที่นั่งข้างๆ ฉันเลย ขนาดน้องสาวแท้ๆ อย่างฉัน ยังหลอนในความเจ้าชู้มักมากของพี่ชายตัวเองอะ คิดดูโรราได้แต่คิด แต่นั้นรามก็ไม่ถามต่อ เขาเพียงแค่สงสัย ยันคนนั

ั่วโม

อบครัวเนื่องจากวันนี้เป็นวันคล้ายวันเ

เดี๋ยวให้ป๊าไปส่ง” ฉันลืมไปว่าตอนมาฉั

ปาร์ตี้ต่อกับกลุ่มเพื่อนๆ ก็ไม่เลวนะ ไหนๆ ชุดเสื้อผ้าหน้าผมฉันจัดเต็มมาขนาดนี้

บพี่เปอร์

ะลูก ป๊าเป็นห่วง ทั้งเราทั้งเจ

ลูกสาวก็เข้าไปสวมกอดบิดามารดา จากนั้นมะปรางและพี่ชายของเธอก็แยกย้ายจากบิดามารด

้เชี่ย มอส กับไอ้วาคิมเสือกโทรตามผมยิกๆ บอกไอ้ดีเอ็มจัดรางวัลชิ้นโบว์แดงให้ผม ทำเอาซะคนดีอย่างผมถึงกับปฏิ

อนๆ นั่งกันอยู่ครบองค์ ไม่เว้นแม้กระทั่งไอ้พี่ชายของผม เหอะ ไหนมันบอกช่วยงานม๊าที่บริษัท

ษัท” ผมถามไอ้หยิ่งท

นาฬิกามึงมี หัดดูให้เป็นเสียบ้าง” เชี่ย น

ง ไหนบอกจะไม่มา” รามที่นั่งลงข้า

กูทำงานหนักจนเกินไป” แต่นั้นคำต

ดกแก้ว รามที่เจมส์ถามเช่นนั้นใบหน้าอันหล่อเ

เอ็มมึงอย่าตุกติกนะโว้ย ไหนของขวัญชิ้นโบว์แดงของกู” พอเจม

เอวนิมันไม่ลืมจริง จะไปต่อที่ห้องเก็บข

่อยนักโทษนะโว้ย เพรา

ฟัค...เอ็ม ของขวัญกูอยู่ไหน กูยังไม่ลืม...รีบๆ จัดมานะ

ิเสธ โรมได้แต่บอกว่า ปล่อยมัน