9 แยกบ

เห็นแม้สักนิดว่า บนระเบียงชั้นสามปรากฏบุรุษรูปงามสวมแพรพรรณไหมฟ้าสีครามน้ำเงินท่าทางภูมิฐานผู้หนึ่ง นั่งอ

น้าประตูโรงเตี๊ยมที่หยานเจิ้นเจิ้นยืนต้อนรับลูกค้า

อยคนนั้นที่เถ้าแก่เสวี่ยเล่าให้ฟังว่า นา

ข็นกรีดมองหนึ่งปราด ก็สามารถจดจำรายละเอียดของเหยานเจิ้นเจิ้

“นางเป็น

ผู้ติด

บุตรสาวจากบ้านตระกูลหยา

รึ?” ฝ่ายคุณชายรูปงามดูจะไม่

“ไ

ผู้ติดตามประสานม

“ข

าบ้าง นางยืนปาดเหงื่อด้วยความเหน็ดเหนื่อย จังหวะเงยหน้าแหงนศีรษะขึ้น บังเอิญ

ิภานจึงสำคัญเป็นอย่างยิ่ง เช่นกัน หยานเจิ้นเจิ้นกวาดสายตาสำรวจเพียงหนึ่งปราด ย่อมสามารถจดจำรายละเอียด

่ากลมกลืนไปกับเนื้อผิว จมูกโด่งคมกำลังดีไร้ที่ติ ราวกับได้รับการแกะสลักจากช่างฝีมือระดับปรมาจารย์ นัยน์ตาแม้จะใสพิสุทธิ์ แต่กลับให้อารมณ์ขุ่นมัวคล้

เขาผู้นี้ประดุจองค์ชายปีศาจผู้ใ

จิ้นกลับเต็มไปด้วยความหลงใหลปานจะกลืนกินคุณชายท่านนั้น นางทอดสายตาม

องเท่านั้น แต่กลับไม่เห็นใครเดินขึ้นไปยังชั้นสามเลยสักคน แสดงว่าชั้นสามของโรงเตี๊ยมแห่งนี้ไม่อนุญาตให้บุคคลทั่วไปผ่านเข้าไปได้ ส่วนคุณชาย

ยจะมีลูกชายหน้าตาหล่อเหลาเพียงนี้กัน! ดูคนเป็นพ่อสิ หน้าตาอ

กรู้สึกเสียดายแล้วสิ

นาดนี้ดันปล่อยให้หลุดมือ

รั้งเดียวเท่านั้น คุณชายพิการรูปงามก็ไม่ได้ออกมาจากในห้องดังกล่าวอีกเลย แต่ระหว่างนั้น เถ้าแก่เสวี่ยได้

างการแสดงออกของเถ้าแถ่เสวี่ยก่อนเปิดประตูเข้าห้องไปนั้นดูนอบน้อมสุภาพผิดปกติ ราวกับผู้ที่อยู่ด้า

ี่ชั้น แวบแรกพึงทราบได้ทันที จะต้องเป็นฝีมือแม่เฒ่าซ่งก่อเรื่องขึ้นอีกเป็นแน่ นางแทรกฝูงชนรุกเข้าไปอย่างว่องไวด้วยอารมณ์หงุดหงิด ภ

ว่างสองฝ่ายยังมีชายวัยกลางคนที่ดูม

ำเจ้าของร่างเดิม หยานเจิ้นเจิ้นจึงทราบได้ทันท

ถึง แม่เฒ่าซ่งที่เมื่อครู่ปั้นสีหน้าดุดันเหี้ยมเกรียม จู

ูนี่สิ นางไม่เพียงทำร้ายข้าที่เป็นย่าแท้ๆจนฟันร่วงหลุด แต่ยังกล้าตบตีป้ากับน้องสาวตัวเองได้ลงคอด้วย! อีกทั้

“มันจะเป็น

วยความสงสัย แล้วที่เหลือต่างก็ส่ายหัวอย่างพร้

งเจิ้นเจิ้นออกจะเรียบร้อยรู้จักกาลเทศะ ไ

กจะเชื่อในสิ่งที่แม่เฒ่าซ่งเอ่ยมาเช่นกัน หนึ่งสายตาเห

จิ้นเจิ้น ที่ท่านย่าของเจ้

นาจะปิดบังอยู่แล้ว แต่ก็ไม่ได้โง่พอจะสาร

ราคายี่สิบตำลึงเงิน แต่เมื่อเห็นข้ารอดตายกลับมา จึงร้อนใจพยายามขายข้าให้กับบุตรชายพิการของเถ้าแ

อันใด? ขายเจ้าให้พวกโจรภูเขา? นี่ใจคอ

าบุรุษหนุ่มวัยเยาว์อารมณ์ร้อนไม่อาจทนฟังความอยุติธร

นี่มันนางมารร้ายชัดๆ! จงใจผ

น สิ่งที่เจิ้นเจิ้นทำยังน้อยไปด้วยซ้ำ! หากเป็นข้าน่ะร

“ใช่แล

แห่งนี้ล้วนทราบดีว่า แม่เฒ่าซ่งมีนิสัยชั่วช้าปานใด ทั้งหยาบคายทั้งเห็นแก่ตัวและยังไร้เหตุผล แต่สิ่งที่ยิ่งจุดประกายคว

นี่มันโห

ขรึมลงฉับพลัน เจ้าตัวขมวดคิ้วแน่นหันไปสอบ

หล่าซ่ง สิ่งที่นางพู

ที่เปลี่ยนไปของผู้ใหญ่บ้าน แม

นเรื่องธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้พ่อของนางก็ไม่อยู่แล้ว ใจคอจะให้ข้าเลี้ยงนางไปจนชั่วชีวิ