บทที่ 4 ทวงสินเดิม
4 ทวงส
ี่หลันจิงไปรับมาจากโรงน้ำชาไป๋หลานเท่านั้น แต่โรงครัวของตระกูลเหอยังค
วาจูงมือสามีมาที่เรือนใหญ่ด้านหน้า เพื่อบอกกล่าวเสน
” เสนาบดีเหอกล่าวออกมาอย่างเกรี้ยวกราดและ
่อไปเริ่มชีวิตใหม่ แต่ข้ายังมีสินเดิมของท่านแม่ที่มอบให้ข้ายาม
าทีที่สงบและต่างไปจากทุกครั้ง อีกทั้งยังเรียกอ
เสียหน้าขนาดนี้แล้วท่านยังกล้าที่
คิดว่าฮูหยินผู้เฒ่าและเสนาบด
วนอื่นได้ยินคงจะหัวเราะอย่างขบขันเป็นแน่ แม้ว่าข้าจะเป็นคนทำลายวาสนาที่จะได้เกี
งค์ชายรองเล่าเจ้าคะ ตระกูลเหอของเรายังไงก็ต้องเกี่ยวด
อกที่จะไม่ล้างแค้นด้วยตนเองก็ถือว่าดีพอแล้ว
ไร ฮวาเอ๋อร์” ฮูหยินผู้เฒ่าจับใจ
เป็นการใส่ร้ายน้องหญิงรองเสียเปล่า แต่หากท่านย่าไม่เชื่อ ท่านย่าสามาร
อข้าผูกด้ายแดงให้เจ้าแล้ว หวังว่าเจ้าจะได
พูดคุยเรื่องสินเดิมอยู่ดี ๆ ทำไมจ
ยากรู้ว่าจริงเท็จแค่ไหน หากไม่ใช่เรื่อง
าให้มีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นอีกเลย ไม่เช่นนั้นจ
ต้องคืนสินเดิมของท่านแม่ให้แก่ข้าทั้งหมด และข้าจะไปจากที่นี่พร้อมกับสามี บุตรสาวที่แต่งงานแล้วไม่ต่างจ
ห้ นางไม่ต้องการที่จะมีเรื่องกับผู้ใด เพี
ระกูลเหอแห่งนี้ต้อนรับเจ้าเสมอ ให้มันรู้ไป
สาวคนนี้ว่ามีเบื้องหลัง นางดีใจเหลือเกินที่หลานสาวคิดได้ แม้ว่าอาเฟยจะเป็นเพียงแค่ชายตัด
วลาตั้งแต่เกิดเรื่องไม่ว่าเรือนใหญ่จะกลั่นแกล้งไม่ส่งอาหารเท่าที่ควร แต
าตอบกลับอย่างอ่อนโยน อาเฟยเองค้อมหัวเพ
าวไพร่พวกนี้ไปบังคับให้ข้ามาเจ้าคะ” เหอชิ
ล็กน้อย แม่นมชางพาแม่นมหูไ
ะนายหญิ
ว่าเรื่องอะไรจึงเดินตามไปด้วยท่าทางครุ่นคิด แต่พอรู้ว่าต้องโดนตรวจสอบร่างกายว่ายังบริสุทธิ์หรือไ
ตู้เหนียง ในเมื่อคิดจะฆ่านางคอยดูก็
ะไม่สามารถให้ตำแหน่งฮูหยินใหญ่ได้ แต่มีคราใดที่เขาไม่ให้เกียรตินาง ทำไมนางจึงเลี้ยงลูกได้ปล่อยตัวขนาดนี้ ห
ไว้ที่ไหนกัน เลี้ยงเสียข้าวสุกจริง ๆ” ตอนนี้ใจของเขาน
ลี้ยงลี่เอ๋อร์ไม่ดีเอง ในเมื่อท่านพี่ทราบเ
มจับชายเสื้อของเสนาบดีเหอไม่ปล่อย ในเมื่อเรื
น้าภรรยายารองของตนจนเกิดรอย
้ตำแหน่งพระชายาขององค์ชายรอง หากองค์ชายยอม
ระชายา อีกทั้งพระมารดาขององค์ชายรองคือหลินกุ้ยเฟย พระนางไม่มีทางยอมรับสะใภ้เช่นนี้แน่ ที่สำคัญหากเรื่องนี้หลุ
จ้าคะ หากหลานมีเวล
จากมารดาผู้ล่วงลับและพี่ชายทั้งสองคน คงมีแต
อย่างดี จากนี้ไปจงเริ่มต้นใหม่ ย่าขอให้เจ้าทั้งสองคนจ
ลานสาวและหลานเขย หวังเพียงว่าภายภ
อกจากจวนแห่งนี้ ไม่รู้เมื่อไหร่นางจะได้กลับมาอีก ห
