ัว ซุกร่างกลมป้อมตัวเข

เมิ่งเมิ่งกลัวเจ้าค่ะ ป

ะถูกจูหลีรังแก นางจึง

สิ่งใดเพราะในเวลาที่จูเมยมาถึงจวนนั้น

ียดชังจูเมยเข้ากระดูก นางเคยทะเลาะกับจูเมยในตอนที่ท่านย่าสบายดี ผลปรากฎว

ลจู กลับไม่อาจสู้บุตรสาวนักโ

โอกาสแล้วนางจึ

งไว้แน่น พย

พี่อยู่ตรงนี้ไ

บกับใบหน้าโกรธจัดของจูหล

มีเรื่องอันใ

ือนก็พลันเดินตรงมาหาจูเมยทั้งยังจับจ้อง

้อผ้าของข้า เจ้

ี่คือเสื้อผ้าของจูหลีหรือ หากรู

ไม่รู้ว่านี่เป็นของเจ้า หากข้

่งเอาไว้ จูหลีไม่สนใจว่าจูเมิ่งเมิ่งตกใจจนกระทั

ยู่แล้วว่าเป็นของข้า สารเลวถ

จะถูกตามมาหาเรื่อง และไม่คิดว

่ไม่ได้นับชั้นอยู่ในเรือนใหญ่ เดิมทีจูเมยคิด

องเจ้าจริง ๆ ข้าจะถอดออ

ึกดีขึ้น กลับโกรธ

่งมาจากไหน ก็แค่ลูกนักโทษขอทานผู้หนึ่งที่ท่านพ่อของข้ามีเมตตาเก

เช่นนั้นก็โ

ได้ข้าไม่คิดเถียงแต่อย่ามาใส่ร้ายท่านพ่อท่าน

แต่ยังไม่ลงมือ ทำให้จู

ลงมือกับข้าหรือ เ

ก่อนจะพุ่งเข้าใส

งบนพื้น จูเมิ่งเมิ่งเห็นพี่สาวถู

ทำร้ายท่านพี่

ไห้ของจูเมิ่งเมิ่งดังก้องไปทั่ว ขณะที่จูเมยพย

ล่าน ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความเกลียดชัง มือทั้

แต่ด้วยรูปร่างที่เล็กและอ่อนแ

ังไง แค่เด็ก

เส้นผมกระด้างแห้งเพราะขาดการบำ

งข้า ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะแตะต้

เองสุดชีวิตในมือของนางเองก็มีเส้นผมของจูห

นี้! ถอดเสื้อ

้ นางรู้สึกอับอายที่ต้อง

จูเมยวางจูเมิ่งเมิ่งไว้มุมหนึ่งพร้อมกับ

ย่าขยับนะเจ้าคะ บ่

็นั่งลงตรงนั้นไม่ยอมขยับแม้แต่ชุ่นเด

าซิ่วหลินกลับคว้าได้เพียงอากาศ เมื่อสาวใช

ิดจะทำ

ฐานะต่ำต้อยสาวใช้ย่อมไม่กล้าลงมือ ทว่าบัดนี้เป็นซ

าจะไปช่ว

าหวั

รง พร้อมกับผลักซิ่วหลินล้มลงกับพื้น จากน

มตะเกียกตะกายเข้าไป

ย่าทำร้ายค

ยามแหวกผ่านสาวใช้ทั้งสองเพื่อช่วยเหลือจูเม

ดเถิดก่อนจะไ

หยุดเถอะเจ้

งแล้ว นางลุกขึ้นจากมุมเล็กของน

ม่ได้ จูหลีรู้สึกรำคาญจึงผลักจูเมิ่ง

่งเม

มื่อเห็นว่าน้องสาวผูกผ

เปกับเสียงหัวเราะเยาะของสาวใช้ของจูหลี พวกนาง

ตกใจเลยสักนิดที่ตัวเองทำ

จ้าสมควรได้รับที่กล

หร่แต่หากแตะต้องน้องสา

สาวของข้าหรือ เจ

รวบรวมพละกำลังทั้งหมดที

่ยอมอีกต

กับโกรธจ

าขึ้นเสี

ร่างของจูหลีออกไปด้วยแรงที่นางเองก็ไม่

่ถึงว่าสตรีร่างผอมบางเช่

รเล

ผลักกระทั่งร่างกายเซถลาล้มลงใบหน้าและจมูกกระ

เรือน เป็นเสียงที่น่าสะพ

! หน้าข้า

ไหลซิบ นางรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่แล่น

ข้าเป็นแผล

หมือนเวลาหยุดนิ่ง ทุกคนหยุดชะงัก

ือที่พยายามปกปิดบาดแผล หยดเลือดสีแดงสด

ไปหาจูเมิ่งเมิ่งอุ้มร่างของน้องส

ื่อสักครู่นางเพียงแค่เป็นลมเท่า

านพ

เจ้าเป็นอันใดหรือไม

งยังสั่นเทาด้วยความเจ็บปวด แต่ความห่วงใยที่มีต่อจ

จริง ๆ นะน้องพี่

ช้ำบนใบหน้าของจูเมิ

็บแล้วท่านพี่ป

นที่ถูกตีจนหน้าบวมตะเกียกตะกายมาหาเจ้านายทั้งสอง

มใบหน้า ในขณะที่สาวใช้ของจูหลีร

ใหญ่ คุ

วามตกใจ พยายามประคอง

็วเข้า เลือดไหลออกมา

นเปกับเสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวด มือกุมใบหน

ดใช้! ข้าจะฟ้องท่าน

งและสั่นเครือ ก่อนที่