img หมอปีศาจพันหน้า  /  บทที่ 2 เป็นหมอที่ต้องรักษาตัวเอง | 7.50%
ดาวน์โหลดแอป
ประวัติการอ่าน

บทที่ 2 เป็นหมอที่ต้องรักษาตัวเอง

จำนวนคำ:2098    |    อัปเดตเมื่อ:26/12/2024

ค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาช้า ๆ ก่อนจะพบใบหน้าข

พี่สาวหลับไปนานจนข้ากับท่

.น้ำ

มีทรายละเอียดอยู่ในนั้น หลินจื่อเยว

ๆ ประคองป้อนเหมือนที่เห็นผู้เป็นป้าทำก่อนหน้านี้ เพราะแม้ว่

ก แ

สตรีผู้หนึ่งซึ่งมีใบหน้าละม้ายคล้ายตน แต่รูปร่างเล็กกว่า ทั้งเส้นผมของสตรีผู้นั้นก็ยาวกว่านาง ซึ่งสตรีในค

า พลันนั้นก็ได้กลิ่นสมุนไพรบรรเทาปวดที่โชยพัดเข้ามาเตะปลายจมูก ทำให้น

าแต่มองหน้าข้าเล่า เอ จะว่าพูดมิได้ก็ม

ียจริง’ หลินจื่อเยว่นึกตำหนิเด็กหนุ่มในใ

น้ำกับข้า’ ไม่ใช่

้าใจว่า ทั้งสองแตกต่างกันเช่นไร กระนั้

ขอรับ เหตุใดถึงไปนอนเ

นจื่อเยว่ไม่รู้ว่าควรไว้ใจเด็กหนุ่มตรงหน้ามา

องหญิงวัยกลางคนดังขึ้น ทำให้หลินจื

วิ๋นโม่เอ่ยบอกกับผู้เป็นป้า ก่อ

ยก็พาลใจคอไม่ดี” อวิ๋นหลานเร่งเดินเข้าบ้า

.

แล้วมาจากที่ใดหรือ” อ

.

ี่จ้องมองมาทางตนนิ่ง ๆ อวิ๋นหลานที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาหลา

ะเพื่อนบ้านสองสามคนไปเจอเจ้านอนเจ็บอยู่ในป่าตรงตีนเขา เห็

้อมบอกที่มาที่ไปที่หลินจื่อเยว่ต

่า ส่วนแผลภายนอกอื่น ๆ ก็มีชาวบ้านเอาหยูกยามาให้เจ้า แต่ข้าเองก็ไม่ได้มีความรู้

่หลิน นามว่าจื่อเยว่ ท่านป้าเรี

นะนำตัวเองพร้อมเอ่ยขอบคุณออกมาด้วยน้ำเสียงและท่าทางนอบน้อม ก

ที่ไหนหรือเจ้า

ิได้ให้ผู้คนภายนอกเข้ามาหรอกนะ แต่เจ้าสบายใจได้ อยู่ร

ท่านป้าบอกว่ามีชาวบ้านเอายามาใ

งเป็นอย่างไร จึงอยากรักษาตัวให้หายเร็ว ๆ อวิ๋นหล

่องยาด้

หมายถึงข้าเคย

มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิต หากแต่นางก็นึกดึใจที่ความรู้เมื่อครั้งยังเป็นคุณหมอหลินจื่อเยว่ยังม

่ได้บอกข้าเลยนะว

ไปทางอวิ๋นหลาน เรียวปากอิ่มเม้มแน่นอย่างใ

งใดไม่ได้เลยเจ้าค่ะ แต่คิดว

ัวอยู่ก็อาศัยอยู่ที่นี่ไปก่อนแล้วกัน หาก

เจ้าค่ะ

ลักการเสียทีเดียว นางจึงค่อย ๆ ยื่นมือไปแกะผ้าที่รัดแผ่นไม

้าในมือเจ้ารัดพันให้แน่น ๆ” หลินจื่อเ

นี้จะดีหรือข

บนั้นแหละ แน่นอีก

ากรัดแน่นไปเลือดจะมิไห

จะขยับได้ กระดูกก็จะมิเชื่อมต่อกัน แบบนั

่ว่

ข้าย่อมรู้สิ เจ้าทำตามที

สร็จ ก็ปาไปราว ๆ สองก้านธูป จากนั้นก็ไปห

เจียดเงินเหล่านั้นมาให้นางอีก นางคงกลายเป็นภาระหนักเป็นแน่ เมื่อได้ท่อนไม้จากอวิ๋นโม่พร้อมกับมีดยาว หญิงสาวก็ลุกขึ้นนั่ง

อรับ เหตุใดหน

ียกว่าไม้พยุง มันจะช่วยให้ข้าสามารถเดิ

ขวายังคงใช้การได้อยู่เป็นปกติ จากนั้นก็เริ่มเดินสำรวจไปรอบ ๆ บ้านโดยมีอวิ

นออกมาข้างนอกก็แวะมาทักทาย ไม่เว้นแม้แต่ท่านลุง

ให้เจ้าใหม่

ว่าคงเป็นเพราะข้ายังมิได้สติ เลยทำให้ดามขาลำบาก วันนี้เลยให้อาโม่ช่วยพันใ

พากันเอ็นดูในความน่ารักและรอยยิ้มของหลินจื่อเยว่ จ

ดาวน์โหลดแอป
icon APP STORE
icon GOOGLE PLAY